خلاصه‌ای از دستاوردهای علمی چهار برنده:
🔹 گری گیبونز
نقش کلیدی در نسبیت عام، گرانش کوانتومی و فیزیک ریاضی؛ با همکاری هاوکینگ، فرمول‌بندی انتگرال مسیر اقلیدسی برای گرانش کوانتومی را توسعه داد که به درک ترمودینامیک سیاه‌چاله‌ها و افق‌های کیهانی کمک کرد. همچنین، معرفی جمله مرزی گیبونز–هاوکینگ–یورک برای تعریف دقیق کنش اینشتین در فضاهای با مرز، و پژوهش‌های مهم در سیاه‌چاله‌های ابعاد بالا و راه‌حل‌های ابرمتقارن که پایه‌گذار نظریه ریسمان و هولوگرافی شدند.
🔹 گری هوروویتز
نقش محوری در تبدیل نظریه ریسمان به چارچوبی برای توصیف هندسه فضا-زمان؛ همکاری‌اش در سال ۱۹۸۴ با کندلاس، استرومینگر و ویتن در فشرده‌سازی کالابی–یائو، مسیر واقع‌گرایانه‌ای برای گذار از نظریه ابرریسمان ده‌بعدی به فیزیک چهاربعدی با ابرتقارن فراهم کرد. همچنین، با استرومینگر، مفهوم سیاه‌غشاها و تفسیر گرانشی دی‌برین‌ها را معرفی کرد که راه را برای هم‌ارزی AdS/CFT گشود. همکاری‌های بعدی‌اش در مدل‌های هولوگرافی ابررسانایی، زمینه‌ساز حوزه پژوهشی AdS/CMT شد.
🔹 روی کر
کاشف راه‌حل دقیق معادلات اینشتین برای سیاه‌چاله‌های چرخان؛ متریک کر که در سال ۱۹۶۳ معرفی شد، نسخه تعمیم‌یافته‌ای از راه‌حل شوارتزشیلد برای حالت چرخان است و اکنون سنگ‌بنای نظریه گرانش و اخترفیزیک مدرن محسوب می‌شود. این راه‌حل پدیده‌هایی چون کشش چارچوب، ناحیه ارگو و ابرتابش را آشکار کرد و پایه‌ای برای تفسیر ادغام سیاه‌چاله‌ها در مشاهدات LIGO/Virgo/KAGRA و تصاویر تلسکوپ افق رویداد فراهم آورد. همچنین، نقش مهمی در کشف قوانین مکانیک سیاه‌چاله‌ها داشت.
🔹 رابرت والد
ارائه ساختارهای بنیادی در نظریه گرانش با دقت ریاضی بالا؛ یکی از مهم‌ترین دستاوردهایش، فرمولی برای آنتروپی افق در نظریه‌های گرانش ناوردا نسبت به دیفئومورفیسم است که با همکاری دانشجویش آیر توسعه یافت. این فرمول آنتروپی را به‌عنوان بار نوتر مرتبط با ناوردایی دیفئومورفیسمی بیان می‌کند و پایه‌گذار درک مدرن ترمودینامیک سیاه‌چاله‌ها و تعمیم آنتروپی در هولوگرافی شد. همچنین، در زمینه پایداری سیاه‌چاله‌ها، قضایای انرژی، سانسور کیهانی و نظریه میدان کوانتومی در فضا-زمان خمیده (مانند تابش هاوکینگ و اثر اونرو) مشارکت‌های مهمی داشته است.