نانو و شیمی دارویی
نانوتکنولوژی به دلیل خواص منحصر به فرد خود در مقایسه با مواد حجیم و کاربردهای جدید که در بسیاری از زمینه های علم ممکن شده است، تعداد زیادی از محققین را در سراسر جهان مجذوب خود کرده است. محققان با بهره گیری از خواص منحصر به فرد ذرات به شکل نانو (100-100 نانومتر)، در حال توسعه نانو فرمولاسیون ترکیبات دارویی مختلف برای افزایش حلالیت، انحلال و فراهمی زیستی دارو هستند. روش‌های مختلفی وجود دارد که توسط آن ترکیبات دارویی به نانوذرات کونژوگه می‌شوند و برخی از ترکیبات زیست فعال توسط عوامل واسطه‌ای که خود معمولاً بخشی از واکنش تشکیل نانوذرات هستند، متصل می‌شوند.
نانوفرمولاسیون‌ها شامل طیف وسیعی از ترکیبات دارویی با منشأ بیولوژیکی و مصنوعی است که به منظور افزایش پروفایل‌های فارماکوکینتیک و فارماکولوژیک ترکیب یا سرمایه‌گذاری بر روی خواص منحصر به فرد نانوذرات برای اهداف درمانی یا تشخیصی طراحی شده‌اند. امروزه تعدادی از نانوداروها در بازار وجود دارد و بسیاری دیگر در خط لوله بالینی یا پیش بالینی هستند.
تعدادی از چالش‌ها معمولاً در هنگام طراحی فرمول‌های نانودارو و همچنین چالش‌هایی برای دوام طولانی‌مدت استراتژی‌های فرمولاسیون نانوداروها، به‌ویژه در رابطه با نگرانی‌های زیست‌محیطی و ایمنی وجود دارد. برخی از محققان از رابطه ساختاری و عملکردی ترکیبات دارویی مختلف برای بهبود طراحی نانوفرمولاسیون‌ها استفاده کرده‌اند. محققان دیگر از روابط ساختار-فعالیت به عنوان ابزاری برای افزایش تست ایمنی و کارایی از طریق مدل‌سازی سیلیکو استفاده کرده‌اند. این مقاله به هر یک از موضوعات فوق در زمینه تأثیر هر جنبه از فناوری نانو بر شیمی دارویی می پردازد.


💊https://t.me/ssarray