🔻بلایای طبیعی چالشهای مهمی را برای ارائه و دسترسی به خدمات مراقبتهای بهداشتی ایجاد میکند.
ارائه دهندگان مراقبتهای بهداشتی با موانع متعددی روبرو هستند؛ که میتواند به طور قابل توجهی بر توانایی آنها برای ارائه مراقبت به موقع و مناسب به افراد آسیبدیده تأثیر بگذارد.
🔸یکی از جنبههای اختلال در مراقبتهای بهداشتی در طول بلایای طبیعی که اغلب نادیده گرفته میشود، تأثیر آن بر کارکنان مراقبتهای بهداشتی است. در طول این رویدادها، کارکنان مراقبتهای بهداشتی اغلب بیش از حد کار میکنند و تحت استرس شدید هستند که میتواند منجر به خستگی جسمی و روحی شود.
🔸تیمهای پزشکی خارجی (FMT) اغلب برای کمک به واکنش پس از فاجعه در LMIC مستقر میشوند. تصمیم برای استقرار FMT ها معمولاً بر اساس چندین عامل است، مانند شکست سیستم مراقبتهای بهداشتی محلی، نیاز به امکانات موقت، فقدان تخصص مراقبتهای بهداشتی در سطح محلی، و در دسترس نبودن متخصصان مراقبتهای بهداشتی محلی.
🔸دسترسی به درمان سریع و باکیفیت جراحی ضروری است، اما همهٔ کشورها سطح یکسانی از مراقبت های جراحی را ارائه نمیدهند.
سازمان جهانی بهداشت(WHO) استانداردهای ساختاری و روشی را برای ارائه مراقبتهای جراحی در سال 2003 ایجاد کرد که گام مهمی در جهت مراقبتهای جراحی استاندارد شده در بیمارستانهای منطقه LMIC بود. بعداً در سال 2013، WHO دستورالعملهایی را درباره حداقل استانداردهای بینالمللی مراقبتهای جراحی پس از یک فاجعه منتشر کرد که شامل مراقبتهای اورژانسی سرپایی، مراقبتهای اورژانسی جراحی بستری، و مراقبتهای ارجاعی بستری بر اساس توانایی آنها در ارائه مراقبتهای جراحی میشود.
✅بلایای طبیعی در نتیجهٔ تغییرات آب و هوایی جهانی رایج تر شدهاند. اگرچه پیشگیری از بلایای طبیعی غیرممکن است، اما میتوان اثرات مخرب بلایای طبیعی بر خدمات بهداشتی و درمانی را کاهش داد. LMICها به ویژه در برابر پیامدهای بلایای طبیعی آسیب پذیر هستند، بنابراین تلاش های جهانی برای بهبود نتایج بسیار مهم است.
گردآورنده: زهرا رضائی | دانشجوی دندانپزشکی
Reference:📔
🌐برای مطالب بیشتر، همراه پژوهان باشید.
🆔-------------------------🔹🔷🔹
@pazhouhan_mag
@srcbums
https://src.bums.ac.ir/نشریه-پژوهان