«به هزار رنجی که کشیدی و فکر میکردی هرگز از آن بیرون نخواهی آمد فکر کن. چند ساعت برای بازگو کردن آن رنجها و ستمها لازم داریم؟ زخمهایی میمانند، امّا تاریخ متوقف نمیشود همان طور که دیدهای.
میدانم و گفتم که زخمهایی میمانند. امّا من هم آمدهام تا به جای آن زخمهای کوچک عمیق بوسه بزنم و آنها را التیام بخشم.
دریابند کوچک تو
پاییز.»
• از میان نامهی حسین دریابندی
SRC | Paramedical
Post #300
265