در آخر فیلم کاپیتان میلر بهش میگه:
لیـاقتـش رو داشتــه بـاش
خیلی جمله مهم و قابل تاملی هستش.
این همه خون ریخته شد تا این پسر بتونه به آغوش خانوادهاش برگرده
و منظور کاپیتان این بود: خوب و با کیفیت زندگی کن، قدر لحظهها رو بدون، چون برای زنده موندن تو هزینه وحشتناکی داده شده.
بحث صحبتم با خودمونه…
این همه خون ریخته شد،
این همه آدم تیکهپاره نشدن که ما لیاقتش رو نداشته باشیم
و خیلی سرسری و بیهدف زندگی کنیم.
این همه جون و عزیز از بین ما نرفتن که ما فقط نفس بکشیم، غر بزنیم، بترسیم و عقب بکشیم.
قرار نبود ما زنده بمونیم که صرفاً زنده باشیم…
قرار بود زندگی کنیم.
ما باید نشون بدیم لیاقتش رو داشتیم؛
با ساختن، با رشد کردن، با انسان موندن، با له نکردن همدیگه،
با اینکه تسلیم پوچی نشیم.
اگر تا الان لیاقتش رو نداشتیم مهم نبود…
خیلیها دیر بیدار میشن.
اما از یه جایی به بعد، نادیده گرفتنش دیگه انتخاب نیست — فرار از مسئولیته.
لیاقت یعنی:
هر روز یک ذره بیشتر آدم شدن
نه کامل، نه قهرمان… فقط واقعی، مفید و زنده.
چون بدترین بیاحترامی به آنهایی که رفتند این نیست که فراموششان کنیم؛
این است که ما هم در حالی که زندهایم، زندگی نکنیم.
#️⃣ #جمله_درمانی #محمد_همتی