خیلیم میبینم که میگن اصلا تو این شرایط که آینده و همین فردا تو هاله ای از ابهامه و معلوم نیست چه بلایی سرمون میاد ، اصلا درس خوندن و تلاش برای ازمون و کنکور چه معنی داره ؟ حرفشون هم منطقیه ولی بذارید درست بهش فکر کنیم..

اولا، درس خوندن الان برای تو صرفا پاس کردن چند تا واحد یا رتبه کنکور نیست.. این یه تمرین تاب‌آوری تحت فشاره کسی که بتونه تو این سطح از نوسان و آشفتگی، ذهنش رو متمرکز نگه داره و روتینش رو حفظ کنه، یه مهارتی پیدا می‌کنه که ده سال دیگه، تو هر بیزنس یا بحرانی، می‌تونه گلیم خودش رو از آب بکشه یجورایی ، تو داری عضله‌ی انضباط شخصی رو تو سخت‌ترین شرایط ممکن می‌سازی مثل تبدیل کردن تهدید به یه فرصت بینظیر

​ثانیا، بیا سناریوها رو بررسی کنیم
اگر اوضاع همین‌جوری بمونه یا سخت‌تر بشه، تو به هر حال به یه اهرم فشار نیاز داری تا بتونی موقعیتت رو تغییر بدی مگه نه ؟ حالا اون اهرم چیه؟ تخصص، مدرک معتبر، و دانشی که تو رو از بقیه متمایز کنه. تو این دنیا، متاسفانه یا خوشبختانه آدما رو بر اساس ارزش افزوده‌ای که ایجاد می‌کنن نجات میدن. اگه درس نخونی و روتین نداشته باشی، فقط یه آدم مستأصل دیگه به جمع بقیه اضافه کردی که هیچ ابزاری برای تغییر سرنوشتش نداره....

​ثالثاً، عزیزم
روتین، پناهگاه روانی توئه. مغز انسان وقتی با عدم قطعیت مطلق روبرو میشه، شروع می‌کنه به خودخوری و تولید اضطراب. وقتی تو روتین داری، یعنی داری به مغزت فرمان می‌دی که من هنوز فرمانده‌ی این کشتی هستم. روتین باعث می‌شه انرژی روانیت عوض اینکه صرف تحلیل سناریوهای تخیلیِ آینده بشه، صرف یه کارِ ملموس و قابل اندازه‌گیری بشه. و بهت فرصت بده اون چیزی که میتونی کنترل کنی یعنی همین فاصله چند سانتی متری گوش سمت چپ تا گوش سمت راستت !