چون خیلی تو این شرایط درس خوندن سخت شده مخصوصا برای بچه های کنکوری ، که خیلی هاشون برنامه های زیادی داشتن و عقب افتاده میشه این پروسه بازگشت به روتین رو خیلی فشرده توضیح داد
واسه اینکه کم نیاری، بیا بازه‌های زمانی رو کوتاه کن یعنی به جای اینکه به غولِ کنکور یا آینده‌ی مبهم نگاه کنی، فقط به «۹۰ دقیقه‌ی پیشِرو» فکر کن. تو این ۹۰ دقیقه، تو یه سرباز پیاده‌نظامی که فقط باید این تپه رو فتح کنه. بعدش که تموم شد، یه نفس عمیق و دوباره بلاک بعدی. اینجوری مغزت فرصت نمی‌کنه بره سراغ فکرهای اضطرابی. یادت باشه، تو این شرایط اونی برنده است که بتونه تمرکز گزینشی داشته باشه؛ یعنی عامدانه نسبت به نویزهای محیطی کر و کور بشه. پس روتینت رو جوری بچین که انگار تو یه جزیره‌ی ثباتی و تنها مأموریتت اینه که تا شب، بودجه‌بندی تعیین‌شده رو با بالاترین کیفیت علمی ببندی. بی‌خیال فردا، فعلاً فقط همین تست روبروت رو دریاب