تو شرایطی که ما هستیم، شایعه خیلی سریع‌تر از حقیقت پخش میشه وقتی فضای اطراف کاملا مه‌آلوده و سانسور شده است، ذهن ما ناخودآگاه می‌خواد جاهای خالی رو با ترس پر کنه همین میشه که یهو می‌بینیم کل روزمون صرف چک کردن و درگیر شدن با خبرهایی شده که ۹۰ درصدشون اصلا اهمیتی تو زندگی واقعی ما ندارن و فقط ضربان قلبمون رو بالا بردن !

○ • ایستگاه اول :
​چطوری بفهمیم کدوم خبر سمیه؟

درواقع به شکل ساده میشه گفت خبری که مفیده، بهت قدرت عمل میده اما خبری که سمیه، فقط بهت استرس میده.
• مثال از خبر مفید: فلان مسیر بسته شده، یا قیمت فلان قطعه که لازم داری تغییر کرده. این یعنی تو می‌تونی براش برنامه‌ریزی کنی.
• مثال از خبر سمی : تحلیل‌های الکی شاید جنگ بشه، یا مثلا میگن قراره قحطی بیاد، یا شنیدی فلانی چی گفت؟ این‌ها فقط انرژی روانیت رو تخلیه می‌کنه بدون اینکه بتونی کاری براشون بکنی.

○ • ایستگاه دوم :
​​قانون صبر کن، بعد فوروارد کن

هر چیزی که میخونیم و بعد وگ حس میکنیم که یهو استرس گرفتیم یا عصبانی شدیم، همون لحظه باید بفهمیم که اون خبر دست گذاشته روی نقطه ضعف مغزمون قبل از اینکه برای کسی بفرستیم یا توی جمعی به اشتراک بذاریم ۵ ثانیه مکث کنیم و از خودمون بپرسیم : منبعش کجاست؟ آیا واقعا دونستنش چیزی رو برای من یا بقیه عوض می‌کنه؟ اگه جواب نه بود، همون‌جا دفنش کن

ذهنتون رو از آشغال های خبری بی فایده پاک کنید