وقتی جهان بزرگترها ترک می‌خوره. بحران روانی در کودکان در شرایط حاد اجتماعی

​در شرایط بحرانی اجتماعی (سیاسی، اقتصادی یا امنیتی) سنگ‌بنای دنیای کودک که همون امنیت قابل پیش‌بینی است، فرو می‌ریزه کودکان برخلاف بزرگسالان، ابزار تحلیلی برای درک چراها ندارند اون‌ها فقط اثرها رو حس می‌کنن
​تأثیرات عمیق محیط ناآرام بر روان کودک میتونه شامل موارد بیشماری باشه که بعضی از اونها میتونن خطرناک باشن مثلا
​شکستن پوسته حفاظتی
خانواده برای کودک حکم یک سپر رو داره وقتی والدین تحت فشار اخبار منفی، استرس اجتماعی ، یا ناامنی سیاسی هستن، این سپر ترک می‌خوره. کودک اضطراب بقا رو از چشم‌ها و لحن صدا و رفتار والدین و بزرگتر های دور و برش جذب می‌کنه حتی این موضوع میتونه خودش رو به شکل
​اختلال در رشد شناختی بروز بده استرس مزمن باعث ترشح مداوم هورمون کورتیزول در بدن کودک می‌شه این وضعیت مغز رو در حالت هشدار یا فرار قرار می‌ده که می‌تونه تمرکز، یادگیری و حافظه اونها رو مختل کنه همینطور منجر میشه که کودک دچار یک ​تغییر جهان‌بینی وحشتناک بشه بحران‌های تداوم‌دار باعث می‌شن کودک جهان رو مکانی بی‌رحم و غیرقابل اعتماد ببینه این حس بی‌اعتمادی بنیادین، می‌تونه در آینده به انزوای اجتماعی یا رفتارهای ضدسیستمی در نوجوانی منجر بشه
​نکته کلیدی که باید به خاطر داشته باشیم اینه که کودک بحران رو از طریق تیتر اخبار نمی‌فهمه بلکه اون رو از طریق والدینی که کمتر می‌خندند پدری که سرش داد میزنه یا مادری که مثل قبل باهاش بازی نمیکنه و تمام اضطرابی که در هوای خانه جاریه، تجربه می‌کنه