قمار بر سرِ منافع شخصی

✍ دکتر محمد ایوبی پور
عضو هیئت علمی دانشگاه

یکی از پیچیده‌ترین متغیرهایی که پیش‌بینیِ روند جنگ میان ایران و جبهه استکبار را دشوار می‌کند، شخصیت خاص و غیرقابل‌پیش‌بینی «دونالد ترامپ» است. برخلاف بسیاری از سیاستمداران کلاسیک که تصمیماتشان را در چارچوب منافع ملی و بلندمدت کشورشان تنظیم می‌کنند، ترامپ ثابت کرده است که قطب‌نمای تصمیم‌گیری او، تنها بر مدار «نفع شخصی» می‌چرخد.

برای ترامپ، منافع ایالات متحده — حتی اگر به معنای حفظ ثبات یا جلوگیری از ضررهای اقتصادی باشد — در اولویت دوم قرار دارد. او از آن دسته تاجرهایی است که «ماهی گرفتن از آب گل‌آلود» را به خوبی بلد است. حتی اگر طولانی شدن جنگ، باعث شعله‌ور شدن منطقه و بالا رفتن سرسام‌آور قیمت نفت شود (که ظاهراً برای اقتصاد آمریکا مضر است)، او به دنبال لایه‌های پنهانی از منفعت برای خود، کارتل‌های اقتصادی حامی‌اش و البته جایگاه سیاسی‌اش می‌گردد. او برای فرار از مرگ سیاسی و ساکت کردن رقبای داخلی‌اش، ابایی ندارد که سربازان آمریکایی را گوشتِ دمِ توپ کند یا منطقه را به آتش بکشد.

شاید در نگاه اول، این رفتارهای انتحاری و غیرقابل‌پیش‌بینی دشمن، هزینه‌هایی را در کوتاه‌مدت به ما تحمیل کند و شرایط را برای تحلیلگران پیچیده سازد، اما اگر از افق بالاتر به صحنه نگاه کنیم، این دقیقاً همان نقطه‌ی آغاز «زوال خودخواسته» است.

وقتی رهبر یک ابرقدرت، منافع شخصی و حزبی‌اش را به منافع ملی کشورش ترجیح می‌دهد، در واقع در حال تخریبِ ستون‌های اقتدار آن نظام است. این یعنی فروپاشیِ انسجامِ استراتژیک در واشینگتن. حرکت بر مدار نفع شخصی، ایالات متحده را از درون دچار فرسایش می‌کند و اعتماد متحدانش را از بین می‌برد.

اگرچه ممکن است خویِ قمارگونه‌ی ترامپ فشارها را در مقاطعی تشدید کند، اما همین بی‌انضباطی سیاسی و ترجیحِ «من» بر «ایالات متحده»، کاتالیزوری خواهد بود که سقوط استکبار را سرعت می‌بخشد. تاریخ نشان داده که هرگاه حاکمان یک امپراتوری، ثروت و بقای شخصی خود را به آرمان‌های کلان آن سیستم ترجیح دادند، سوتِ پایان آن قدرت به صدا درآمده است. ان‌شاءالله این بار هم مکرِ او به خودش برخواهد گشت و شاهد شکستی مفتضحانه برای این قماربازِ سیاسی خواهیم بود.

کارگروه حکمرانی جنگ مرکز سکان

❇️ مرکز سکان؛ توانمندسازی حاکمیت و جامعه
🌐 www.sokancenter.ir
🆔@sokancenter