توی خیلی از محیط ها یکی از اولین پالیسیهای امنیتی که پیادهسازی میشه، محدود یا مسدود کردن پورتهای USB روی کلاینتها و حتی بعضی سرورهاست.
🔹 چرا USB حساسه؟ USB فقط یه فلش ساده نیست؛ میتونه تبدیل بشه به:
1️⃣ راه ورود بدافزار
2️⃣ ابزار خروج اطلاعات (Data Leakage)
3️⃣ یا حتی مسیر اجرای حملات داخلی (Insider Threat)
🔹 معمولاً این پالیسی چطور اجرا میشه؟
▫️مسدود کردن کامل USB Storage
▫️اجازه فقط به USBهای مشخص (Whitelist)
▫️فعال بودن فقط کیبورد و موس
▫️لاگگیری از هر اتصال USB برای بررسیهای بعدی (SOC / SIEM)
🔹 هدف پالیسی چیه؟
کنترل ورود و خروج داده، نه اذیت کردن کاربر.
وقتی بدونی چه دیوایسی، کی و کجا وصل شده، خیلی از Incidentها قبل از تبدیل شدن به بحران جمع میشن.
⚠️ نکته مهم: بستن USB بدون مانیتورینگ و لاگگیری، امنیت کامل نیست.
پالیسی خوب = محدودسازی + ثبت لاگ + امکان بررسی
این پالیسی سادهست، ولی تأثیرش روی کاهش ریسک واقعاً بالاست.
@Socroot