این یعنی ترامپ در صورت حمله جدید، با یک معادله نامتقارن روبه‌روست: آمریکا می‌تواند خرابی ایجاد کند، اما نمی‌تواند هزینه‌ای را که ایران بر اقتصاد جهانی، بازار نفت و پایگاه‌های آمریکایی تحمیل می‌کند، به صفر برساند. و در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای، همین هزینه کافی است تا حمله جدید به یک ریسک انتخاباتی تبدیل شود. آکسیوس نیز به نقل از یک مقام آمریکایی مدعی شده که کاخ سفید دستور تعلیق حملات به ایران را صادر کرد تا از تشدید جنگ در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای جلوگیری کند.

آیا جنگ جدید رخ می‌دهد؟

🔹سناریوی اول: حمله گسترده و همه‌جانبه. این سناریو بعید اما غیرممکن نیست. اگر ترامپ احساس کند که باید برای بازسازی تصویر «قدرت» خود یا تحت فشار اسرائیل، یک عملیات بزرگ انجام دهد، ممکن است به یکی از طرح‌های پنج‌گانه پنتاگون تن دهد. اما تجربه دو عملیات قبلی، احتمال آن را کاهش می‌دهد. هزینه اقتصادی و سیاسی چنین حمله‌ای در آستانه انتخابات بسیار بالا است.

🔹سناریوی دوم: حمله محدود و «سیگنالی». این محتمل‌ترین شکل تشدید است. ترامپ ممکن است به جای یک جنگ تمام‌عیار، یک حمله محدود به یک هدف مشخص — مثلاً یک مرکز موشکی، پهپادی یا کوه کلنگ این روزها مطرح است — را تأیید کند تا هم پیام قدرت بفرستد و هم از جنگ گسترده اجتناب کند. اما همین «محدود» بودن هم تضمینی نیست: پاسخ سنگین ایران می‌تواند از کنترل خارج شود و به یک چرخه جدید تنش منجر شود.

🔹سناریوی سوم: تعلیق تا پس از انتخابات. با توجه وعده ترامپ درباره عدم حمله قبل از انتخابات، این سناریو در کوتاه‌مدت قوی‌ترین است. ترامپ فعلاً جنگ را «مدیریت» می‌کند تا انتخابات را بگذراند. اما این تعلیق به معنای پایان جنگ نیست؛ بلکه به تعویق انداختن تصمیم است.

🔸بنابراین احتمال یک جنگ گسترده جدید در کوتاه‌مدت پایین است، اما احتمال یک حمله محدود یا تشدید کنترل‌نشده وجود دارد. ترامپ با توجه به هزینه‌های اقتصادی (بنزین بالای ۶ دلار، نفت نزدیک ۱۱۰ دلار)، هزینه سیاسی (۶۵ درصد نارضایتی، کاهش حمایت جمهوری‌خواهان)، شکاف درونی (پایین آمدن محبوبیت حتی در جمهوری خواهان) و بن‌بست راهبردی (ناتوانی حملات هوایی از تغییر رفتار تهران) تمایلی به پذیرش تبعات یک جنگ جدید ندارد. او جنگ را به پاشنه آشیل خود تبدیل شده می‌بیند و ترجیح می‌دهد آن را قبل از انتخابات مهار کند.

🔸اما این به معنای صلح نیست. ترامپ ممکن است اگر احساس کند هزینه عدم حمله از هزینه حمله بیشتر شده است — مثلاً تحت فشار اسرائیل، یا به دلیل یک تحول میدانی — به یک حمله محدود تن دهد. در آن صورت، مساله اصلی این است که ایران پاسخ می دهد و جنگ از کنترل آمریکا خارج می شود. بنابراین، ترامپ جنگ جدید را به‌طور فعال انتخاب نمی‌کند، اما ساختار فشارها می‌تواند او را به سمت یک تشدید کنترل‌شده یا ناخواسته سوق دهد. و همین «کنترل‌شده» بودن، در جنگ‌ها معمولا بزرگ‌ترین «توهم» است.

@sobhe_no