🔸اصل ضرورت وحدت در میان نیروهای سیاسی کشور قابل انکار نیست؛ اما مسئله اینجاست که وحدت چگونه و بر چه مبنایی باید حفظ شود؟ آیا تأکید بر وحدت به معنای عبور از رسیدگی قانونی به تخلفات است یا اتفاقاً پایبندی همگانی به قانون، یکی از مهم‌ترین پایه‌های وحدت و اعتماد عمومی به شمار می‌رود؟

🔸نکته قابل تأمل در موضع‌گیری جلیلی، تأکید او بر ضرورت عبور از مسائل قضایی در شرایط حساس کشور است؛آن هم در حالی که انتظار می‌رود چهره‌های سیاسی، پیش از هر چیز، بر احترام به قانون و استقلال دستگاه قضایی تأکید کنند. اگر درباره بازداشت یک نماینده یا هر چهره سیاسی دیگری ابهامی وجود دارد، مسیر پیگیری آن، استفاده از سازوکارهای قانونی و مطالبه شفافیت است نه ایجاد این تصور که اجرای احکام و تصمیمات قضایی، به دلیل جایگاه سیاسی افراد یا شرایط کشور، باید با ملاحظات متفاوتی همراه شود.

🔸در این میان، پرسش دیگری نیز مطرح است: موضع جلیلی در برابر توهین‌ها و شعارهای تند علیه فرماندهان نظامی و مسئولان کشور از سوی برخی افراد چه بوده است؟ آیا همان حساسیتی که امروز درباره ضرورت حفظ وحدت و پرهیز از اختلافات در پرونده رسایی ابراز می‌شود، در برابر حمله به فرماندهان و مسئولان نیز به همان اندازه وجود داشته است؟

🔸اگر حمله به مسئولان و فرماندهان کشور، به‌ویژه در شرایط حساس، اقدامی آسیب‌زا برای وحدت و انسجام ملی محسوب می‌شود، انتظار طبیعی آن است که این معیار درباره همه افراد و جریان‌ها یکسان اعمال شود. نمی‌توان در برابر برخی رفتارهای تنش‌زا سکوت کرد، اما هنگامی که یکی از چهره‌های سیاسی نزدیک به یک جریان خاص با اقدام قضایی مواجه می‌شود، ناگهان ضرورت وحدت را به محور اصلی موضع‌گیری تبدیل کرد.

🔸البته تأکید بر وحدت، به‌خودی‌خود به معنای حمایت از تخلف یا مخالفت با دستگاه قضایی نیست و از اظهارات جلیلی نیز نمی‌توان بدون بررسی دقیق‌تر، چنین نتیجه قطعی‌ای گرفت. با این حال، تأکید بر عبور از مسائل قضایی، به‌جای تصریح بر ضرورت اجرای قانون و پیگیری قانونی اعتراض‌ها، این پرسش را ایجاد می‌کند که مرز میان دعوت به وحدت و ایجاد تردید درباره ضرورت اجرای قانون کجاست؟

🔸آزمون واقعی پایبندی به قانون، دفاع از آن در شرایطی است که اجرای قانون ممکن است به زیان یک چهره سیاسی نزدیک یا همسو با فرد مدافع تمام شود. اعتراض به تصمیم قضایی باید از مسیرهای قانونی به دنبال و اگر تصمیمی در چارچوب قانون اتخاذ شده باشد، نمی‌توان صرفاً با استناد به ضرورت وحدت، اصل اجرای قانون را به حاشیه راند.

🔸از سعید جلیلی، باید انتظار داشت که در کنار تأکید بر وحدت، بر ضرورت احترام به قانون، استقلال دستگاه قضایی و پرهیز از رفتارهای دوگانه نیز تأکید کند. وحدت پایدار زمانی شکل می‌گیرد که همه جریان‌ها بدانند هیچ فردی، صرف‌نظر از جایگاه سیاسی و میزان نزدیکی‌اش به قدرت، فراتر از قانون نیست.

🔸در نهایت، پرسش اصلی از جلیلی روشن است: اگر قرار است همه نیروهای انقلاب برای حفظ وحدت از اختلافات عبور کنند، آیا این قاعده در برابر حمله به فرماندهان و مسئولان کشور نیز به همان اندازه مورد توجه قرار دارد؟ و اگر درباره اقدام قضایی علیه حمید رسایی اعتراضی وجود دارد، چرا به‌جای تأکید صریح بر پیگیری قانونی موضوع، بر عبور از مسائل قضایی تأکید می‌شود؟

🔸وحدت بدون قانون‌مداری، به یک توصیه سیاسی تقلیل پیدا می‌کند همان‌طور که قانون‌مداری بدون اجرای یکسان قانون درباره همه افراد، نمی‌تواند اعتماد عمومی را تقویت کند

@sobhe_no