‍ اتفاقاتی که امروز در مدیریت شهری تهران در حال رخ دادن است، از این زاویه قابل تامل است که «عملکرد میدانی» نیروهای سیاسی، یکی از اصلی‌ترین شاخص‌های ارزیابی آن‌هاست. این رویکرد، الگویی است که پیش‌تر در تجربیات شهید رئیسی مشاهده کردیم؛ ایشان در دوره‌های مختلف مسئولیت، از تولیت آستان قدس گرفته تا ریاست قوه قضائیه، همواره تلاش کرد تا کارنامه اجرایی خود را به بخشی از سرمایه و اعتبار جناح انقلابی تبدیل کند.

بنابراین، درباره عملکرد آقای زاکانی نیز باید فارغ از موافق یا مخالف بودن، به بررسی کارنامه مدیریت شهری، اقدامات انجام‌شده و نتایج قابل سنجش او پرداخت. اگر قرار باشد کارآمدی یک گفتمان در میدان عمل سنجیده شود، طبیعی است که عملکرد مسئولانِ منسوب به آن گفتمان، اهمیت بنیادین پیدا کند؛ چرا که عملکرد واقعی مسئولان، مهم‌ترین آزمون برای اثبات ادعاهای سیاسی آن‌هاست.
مدل عملکردی زاکانی در شهرداری، بیش از آنکه به سبک احمدی‌نژاد شباهت داشته باشد، مسیری مشابه با آقای رئیسی را دنبال می‌کند. نیروهای انقلابی خود را در میدان عمل و با کارنامه اجرایی نشان می‌دهند. این شباهت نه تنها در روش، بلکه در «بستر زمانی» نیز مشهود است: همان‌طور که آقای رئیسی در دوران دولت بی‌کفایت روحانی، با تمرکز بر گشایش مشکلات مردم در قوه قضائیه، به مردم خدمت نمود، آقای زاکانی نیز در دولتِ پزشکیان، با تمرکز بر خدمت‌رسانی، به همان شیوه عمل می‌کند؛ امری که حتی موجب تقدیر رئیس‌جمهور نیز شده است. در واقع، هنر یک نیروی انقلابی که از گفتمان انقلاب تأثیر پذیرفته، همین است: فعالیت با فراغت کامل از کشمکش‌های انتخاباتی و برچسب‌های سیاسی، و تمرکز محض بر خدمت به مردم و نظام.

👈#تبیین_کوتاه


💠@sobh_iran