الله معک...
نحنا معک...
یا سید نحنا معک.
...امیر قهرمان عرب...
کسی که بیتردید در طول کلّ تاریخ شامات تاکنون، پس از انبیاء و اوصیاء ایشان، رَجُلی به عظمت او در آن خطّۀ کهن سر بلند نکرده بود.
سیدمجتبی حسینی خامنهای
۶/مهر/۱۴۰۵
من که تو را یادم نمیرود...مخصوصا حالا که بی پدر شدهام. ای قوت بازوی مولایم...ای که دل مولایم به تو گرم بود. تو برایش با همه فرق داشتی. ای امیر قهرمان عرب، سید عزیز و با هیبت و با مرام...تو امیر ادبی و الحق که پیشمرگ او شدی. تو که میگفتی ماترکناک یابنالحسین...چگونه حاضر شدی که داغ تو را ببیند و بگوید: «فقدانش برای من واقعا سنگین است»
ولی ما کماکان نبود تو را احساس میکنیم...حالا که در اوج پیکاریم و حواسمان نیست که خانهی وجودمان مأمن چه سخن و اندیشهایست.
حالا که نیستی تا با سخنات جان تازهای به میدان بدهی، سخت میشود سخن ولایت را شنید. آخر تو از قلب میدان و در میان معرکه بلا سخن او را میشنیدی و با حیرت و شگفتی از آن زبان، لب میگشودی و میتوانستی ما را از اوهام و زود باوری ساده لوحانه نجات دهی...
تو با کلمات معجزه میکردی و دنیا را تکان میدادی...
@Skybook
Post #6006
7