درس هایی از تاریکی: آیا آدمی به امید زنده است؟ یا هدف؟
۳/۳

ولی حرفمو اشتباه برداشت نکن نمیخوام بگم لزوما پشت این درد و رنج معنایی هست یا توش فضیلتی نهفته است، نه!
اصلا دلم نمیخواد درد و رنج رو رمانتیک جلوه بدم. خیلی وقتا خیلی هم بی معنی هست اتفاقا.

یا حتی بالاتر از اون، اونقدر هم ساده‌لوح نیستم که فک کنم میتونم، یعنی در دایره توان و اختیارم هست، که خودمو به تنهایی از این وضعیت نجات بدم. که من منفک از جامعه، باید به فکر توسعه فردی خودم باشم و کتابمو بخونم. بازم نه!

یه جایی عباس به نقل از کانال Skeptic Hedgehog میگه که ما آدما تو این زندگی انگار در یک اقیانوس بزرگی تو یه قایق کوچیک گیر افتادیم که دست هر کدوممون هم فقط یک قاشق کوچیکه. طبیعیه که کار زیادی از تک مون بر نمیاد ولی خوبیش اینه بقیه هم تو همین اقیانوسن. درسته که از من نوعی به شخصه کار زیادی بر نمیاد اما اگه بتونیم هدف هامونو با هم همسو کنیم شاید بتونیم از این طوفان، از دل آشوب گذر کنیم.

در نهایت همه ی این حرفا، همه طامات‌هایی که براتون بافتم بذارید اینو بگم که اون چیزی که شخص من بعد از پشت سر گذاشتن این فاجعه و فاجعه های قبلی و با دقت به رفتارهای بقیه آدما یاد گرفتم چی بود. من یاد گرفتم که با نهایت صداقت، بشینیم و فک کنم که هدف من در زندگی چیه؟
و چه کار واقعی از من در همین لحظه در موردش برمیاد و نسبت به این مسئله رویکرد بشدت عملگرایانه.ای داشته باشم و رویاپردازی، رمانتیک بازی و کمال گرایی رو کنار بذارم. به این فک کنم که اگه دوست دارم این کارو انجام بدم آیا واقعا تاثیری هم داره و یا فقط قراره دل من رو خنک و دارم تو تاریکی به سایه خودم مشت میزنم؟‌
در مورد تاثیر کارم خیلی حساس باشم و اگه ببینم کاری صرفا دل خوش کنک هست و زمان بره کلا حذفش کنم.

بذارید یه مثال براتون بزنم، بنظرم جنبش کاندوئیت از موثرترین کارهایی هست که دیاسپورای ایرانی تا به حال انجام داده. شاید خیلی دیر به نظر بیاد ولی بنظرم حرکت رو به جلویی بود. اینکه اگه رژیم فیلتر میکنه من سعی کنم کاندوییت رو دیوایس هام وصل کنم. یا نه حتی بهتر از اون یه سرور بخرم و کارو بسپرم به کسی که بلده در حالی که خودم بشینم سر کار خودم و بیشتر کار کنم که پولشو بتونم بدم برای خرید سرور. کاری که یهودی ها بعد از هولوکاست وقتی با خودشون گفتن NEVER AGAIN انجام دادن. روزی دو شیفت کار میکردن نه برای اینکه به پولش احتیاج داشتن تا از پولش بتوتن کمک واقعی بکنن تا این اتفاق هرگز دیگه تکرار نشه.

از طولانی‌تر کردن بیشتر این متن و روده درازی بیشتر خودداری میکنم و ازتون تشکر میکنم اگه تا اینجای متن رو خوندید. اگه نقد، نظر، فحش یا ناسزایی دارید تو کامنت، دایرکت، ایموجی یا هر طوری که هست میتونید بیانش کنید. من تمام تلاشم رو خواهم کرد که حتی برای یک لحظه رنج یه آدمی رو تو این کره خاکی کمتر کنم و تا آخر عمرم به این هدف وفادارم و به امید این که تک تک ما نذاریم دیگه همچین اتفاقی هرگز دیگه تکرار بشه و نوشتن این متن هم بخشی از تلاش من بود.

پ.ن ۱: پیرنگ اولیه این متن در ۱۲ آگوست پس از مشاهده اولین بار این ویدئو و بعد از جنگ ۱۲ روزه تو ذهنم اومد و از اون موقع تا به الان شاید بالای ۴ بار این ویدئو رو دیدم و چندین بار با دوستام به اشتراک گذاشتم. بنظرم ارزش گوش دادن داره حتما توصیه میکنم.

پ.ن۲ : این یکی از سخت ترین متن‌هایی بود که تو کل زندگیم نوشتم واقعا بعد این فاجعه و جنایت علیه بشریت خیلی سخت چیزی بتونی بگی که بعدا بتونی ازش دفاع کنی.

#note
@SingularThinker