اینکه این یکی از راه‌‌های ممکن هست شکی توش نیست ولی اینکه با چه شرایطی در اروپا شدنیه رو موافق نیستم راستش.

من به شخصه فک نمیکنم با اون دو تا شرط خیلی شدنی باشه ولی میدونم اپلای کردن فرآیندی هست که تصادف توش به شدت دخیله. لذا نمیگم ناامید باشید ولی اگه نشدم هم به خودتون شک نکنید یا اینکه کل پلن زندگی تون رو روی شدنش بنا نکنید.

دوستای قدیمی من از مشکلات شخصی من با آدمایی مثل Napoloeon Hill و Wayne dyer و ایلان ماسک و نمونه‌های وطنیش مثه دکتر شیری، دکتر چاووشی و بصیری و غیره و ذالک مطلعن من خیلی خیلی با امید دادن و رویا فروشی مشکل دارم.

اون دوستان که تکلیفشون مشخصه و بنظرم باید قوانین سختگیرانه تری داشته باشیم علیه‌شون ولی حالا ربطش به مهاجرت و اینا چیه؟

من حس میکنم شرایط مشابهی در مورد مهاجرت هم شکل گرفته و خوانی هست که یه سری از آدما دارن ازش نون میخورن که اصلا مشکلی هم نداره ولی اکثرا میبینی که برای بیشتر کردن ویو و درآمد شروع میکنن به هر مزخرفی رو گفتن و رویافروشی کردن مثه اکثر بلاگرای مهاجرتی ساکن در ایتالیا.

من میدونم که قصد دوستی که کوتش کردم اصلا این نیست و اصلا درآمدی هم نداره ازین طریق و بالعکس قصدش فقط کمکه ولی چون لحنش تیز بود و خطرناک یهو منو تریگر کردش. تو کامنت پست های قبلی چنل بالا هم سعی ‌کردم دلیلامو برای این دوستمون که میدونم قصدشم خیره توضیح بدم.

من به طور کلی حس میکنم صحبت کردن در مورد یه سری چیزا باید بار و فشار بیشتری از طرف جامعه داشته باشه تا آدما با دقت بیشتری حتی کلماتشون رو انتخاب کنن. نه اشتباه برداشت نکن من مخالف آزادی بیان نیستم که هیچ اتفاقا فنش هستم. من میگم اگه یه سری چیزا به صورت فرهنگی پرسیدنش زشته و بار داره؛ مثلا اینکه چقدر درآمد داری؛ دینت چیه؛ چند سالته و ...
صحبت کردن راجع به یه سری موضوعات که کل زندگی یه آدم رو تحت تاثیر قرار میده هم بنظرم باید سخت باشه.

من خودم حداقل برای خودم به طور شخصی همیشه خیلی خیلی سخت و کلی در مورد مهاجرت صحبت میکنم و سعی میکنم در مورد مهاجرت تا جای ممکن تعمیم دهی نکنم چون بنظرم خیلی مسئله‌ی مهمیه.

خلاصه که بیشتر از این روده درازی نکنم. Alba امیدوارم از من رنجیده نشده باشی، مشکل شخصی‌ای ندارم اصلا و صرفا خواستم نظرم رو بیشتر باز کنم.