عزیزان دل من،
امسال برای اولین سال در عمر خیلی از ماها هستش که دیب نیست، اتفاق میمون و مبارکیه. درسته بچه دیب یا ماکتش هنوز هست ولی فک میکنم که به زودی دیگه اونم نباشه. خیلی اتفاقات عجیب، باور نکردنی‌ای و وحشتناکی رو تو این چند وقت اخیر گذروندیم که هضم کردنش واقعا از توان هر انسانی خارجه ولی ما به عنوان یک ملت اگر یک چیزی تو دی‌ان‌ای مون باشه دووم اوردن در برابر سختی‌هاست.

امسال بیشتر از هر موقع دیگه‌ای خوشحال بودم که ایرانی هستم و خودم رو داروی پرچم و وطن دیدم چون دیدم که هر کاری لازم باشه برای هم دیگه و هدف مشترکمون انجام میدیم برای همین هم گفتم که بچه دیب هم کاری از پیش نمیبره. اتحاد ما با هم علیه دشمن مشترک تنها راه نجات واقعیه. آرزو که نه هدف هممون امسال واقعا دیگه اینه که این نجاست رو تموم کنیم و شاید بتونیم بلاخره یه نفس راحتی بکشیم.

نوروزتون پیروز😍
خرد یارتون🧠
پاینده ایران