قصد بنیادی آمریکا برای ریشه‌کن کردن نظام حاکم بر ایران نه امروز که از سال‌ها پیش بر ما آشکار است. این خبری هم که وسلی کلارک در سال ۲۰۰۷ افشا کرده است، گرچه از این قصد جدی آمریکا پرده برمی‌دارد اما درست منطبق بر خاستگاه دموکرات کلارک، شیوهٔ افشاسازی‌اش خطری جدی پیش پای سیاست ایران می‌گذارد. همین شیوه و لحن اوست که امید به مصالحه با ایالات متحده را در ذهن سیاستمدار ایرانی ممکن‌تر می‌سازد‌‌. وسلی کلارک اولاً به طور غیرمستقیم تصمیم به نابودی نظام‌های عراق، سوریه، لبنان، لیبی، سومالی، سودان و ایران را به گروهی پشت پرده ارجاع می‌دهد، به نحوی که این تصمیم را از سیاست اصولی ایالات متحده دور نگه دارد. ثانیاً در جای دیگری اشاره به نوعی کودتا می‌کند که سال‌هاست، چنین رویکردی را در آمریکا دنبال می‌کند؛ آنچه خواسته یا ناخواسته از دید کلارک و بسیاری از سیاستمداران ایرانی پنهان مانده است، تضاد ژئوپولتیک ایران و آمریکاست؛ تضادی که واجد ضرورتی تاریخی است نه امکانی قابل اجتناب. بنابراین اجتناب از تضاد خونین میان ایران و آمریکا آن گونه که دموکرات‌ها در آمریکا و اصلاح‌طلبان کلاسیک در ایران جستجو می‌کنند تنها با عقب‌نشینی ایالات متحده از دست‌اندازی به هزاران کیلومتر آن سوتر از مرزهایش ممکن است نه با هرگونه مذاکره یا معامله و گفتگو؛ و تا لحظه‌ای که این عقب‌نشینی محقق نشده است، راه واضح است: نبرد بزرگ.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com