معمر قذافی، رهبر مخلوع لیبی، روزگاری رهبر کشور قدرتمند عربی بود. چند سال پیش از سرنگونی به خیال سازش و توسعه مجاب به رابطه با آمریکا شد، برنامه هسته‌ای خود را متوقف کرد و موشکی خود را کاهش داد تا به توسعه برسد اما دشمن برای او طراحی دیگری داشت. قذافی سرنگون شد و لیبی هم تجزیه. اکنون دو دولتِ در حال جنگ با یکدیگر، بر شرق و غرب لیبی حکومت می‌کنند.
تمام این تجربه‌ها و ظلم‌هایی که از دخالت خارجی و بین‌المللی در امور داخلی کشورهای خاور میانه رخ داده است، پیش چشم ماست، اما هنوز چهره‌های موجه به اصطلاح دانشگاهی چون ناصر هادیان چنان کلماتی به زبان می‌آورند.
طی سال گذشته آمریکا و رژیم صهیونیستی دو بار به خاک کشورمان حمله کردند و چند نوبت در تله فرسایشی مذاکرات گرفتار آمدیم. پس از همه خسارت‌های انسانی، مادی و ش.ه.ادت رهبر انقلاب و فرماندهان و دانشمندان بزرگ ایرانی، و م.ق.اومت ملی و معنوی ملت ایران، مواضع ترامپ نشان می‌دهد که او مطلقا به دنبال تسلیم ایران است نه گفتگو با ما.
اکنون و در این شرایط ناصر هادیان می‌گوید: ما «باید به دنبال راه‌حلی باشیم که منافع دو طرف حفظ شود.» یا «ما باید دنبال توسعه باشیم، نه تنبیه آمریکا» آمریکا و رژیم قصد جان و تاریخ ما را کرده‌اند، قصد کرده‌اند تاریخ ایران و ایرانی به پایان رسد و هنوز ما دنبال حفظ تعادل و نگه‌داشتن دشمن در معادله‌ایم.
ایران با نبرد رمضان آماده گذشتن از مرزهاست، اما آنچه خطرناک است؛ افیون فکرهای سحر شده‌ای‌ست که راهی خارج از قواعد عرفی کهنه نمی‌شناسند و پیوسته ترس و بزدلی درونی خود را به نام استراتژی و مصلحت به جامعه ایران می‌فروشند.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com