ما بیش از کسانی که سرزنشمان کنند نیاز داریم به کسانی که تشویقمان کنند، از میان بدترین‌ها، بهترین جزئیات و ویژگی‌های ممکن ما را بیرون بکشند و به آن اشاره کنند و آن را تحسین کنند.
بدترین رنج و عامل ضعف یا شکست آدمی، همزیستیِ همیشگی با آدم‌هایی‌ست که شاغول سرزنششان را به دست گرفته‌اند و افتاده‌اند به جان آدم‌ها. که از خلاقیت‌ها، توانستن‌ها و موفقیت‌ها میگذرند و دنبال ایرادها میگردند، دنبال لحظات کوچکی که آدمی تلاش کرده و جنگیده، اما نتوانسته! آنان که دنبال نکات منفی جهان میگردند تا ایرادها و نشدن‌ها را پُتک کنند و بکوبند توی صورت فرد مقابل و بدترین احساس جهان را به او تحمیل کنند و خودباوری‌اش را از وجودش بیرون بکشند.
ما نیازمندیم به آدم‌های تحسین‌کننده، آدم‌های خوش‌بینی که امان میدهند آدمی با دستاوردها و تلاش‌های کوچکش احساس خوشایندی به خودش داشته‌باشد و احساس کفایت کند و خوشبخت باشد.
ما نیازمندیم به آدم‌های خالی از حسادت، خالی از عقده، خالی از مقایسه، اما پر از شرافت، پر از بزرگواری، پر از مهربانی،
پر از گذشت...
آدم‌های شریف، آدم‌های درست، آدم‌های حسابی🌱ᥫ᭡
Post #20582
7.58K
- ❤ 20