گفت: خیلی خودت را دوست داری!
نپرسید! سوال نکرد! با کنایه گفت!
گفتم: معلوم است که خودم را دوست دارم! معلوم است که برای خودم ارزش قائلم و بعد از گذشت و تلاش و سختیِ بسیاری که پشت‌سر گذاشته‌ام، خودم را مستحق اندکی راحتی و آرامش میدانم.
زیاد که از خودت بگذری و زیاد که قسمتِ آسیب‌دیده و کم‌خامه‌ی کیک را برای خودت برداری، آدم‌ها عادت میکنند تو را در همان بخشِ نخواستنیِ ماجرا ببینند و به محض اینکه شرایط را عوض کنی و بخواهی بهترین قسمت کیکی که خودت آماده کرده‌ای را برداری، در برابر تو طغیان میکنند و تمام زورشان را می‌زنند تا تو را برگردانند به همان قسمتِ آسیب‌دیده‌ی ماجرا که به آن عادت کرده‌اند. اما تو تسلیم کنایه‌ها نشو و اصلا به آدم‌ها فرصت دخالت نده! برخیز و نشان بده که انسان تا یک جایی خم میشود و درجا میزند، اما از یک جا به بعد اوج میگیرد و پرواز میکند!
خودت را دوست داشته‌باش، چون دقیقا از همین نقطه به بعد است که همه چیز به شکل اسرارآمیزی بهتر خواهد شد.🌱ᥫ᭡
Post #17187
11K
- 👍 32