بی مقدمه از عمق جانش گفت: "چه خوب که هستی!" و من آماده بودم تا کوه را از جا بکنم و دنیا را با همین دست‌های خالی‌ام فتح کنم.
گاهی یک قدردانیِ به‌جا، معجزه میکند و مرهم همه جانبه‌ای می‌شود روی عمیق‌ترین زخم‌ها.
آدمها فقط میخواهند دیده شوند. مهم نیست چقدر برایشان سخت بوده، چقدر راه آمده‌اند و چقدر تاوان داده‌اند، همین که بدانند قدرشان دانسته می‌شود، برایشان بزرگ‌ترین پاداش و دلچسب‌ترین حالت احترام و دوست داشتن است.
گاهی بدون مقدمه از خوبیِ آدمها حرف بزنید، از کارهای ارزشمندشان، از گذشت‌هایی که داشته‌اند، ذکاوتی که به خرج داده‌اند، عشقی که بی‌چشمداشت نثار کرده‌اند و جهانی که به یمن حضور آنان بهتر شده.
آدمها را ببینید و به آنان بگویید: چه خوب که در جهانِ شما هستند.
آدمها را ببینید، پیش از آن‌که ناچار شوند با بغض و تقلا، خودشان را به شما یادآوری کنند.
که دیدن، مادامی ارزش دارد
که هنوز به التماس آلوده نشده‌باشد🌱ᥫ᭡
Post #13142
11.6K
- ❤ 27