گفت: من خودم به چشم دیدم چقدر دویدی و جنگیدی و از جانت مایه گذاشتی و حالا به تو حق میدهم بریده‌باشی و توان و جانی برای ادامه نداشته‌باشی، اما خوب میشوی. یک نفر مثل تو بارها ثابت کرده که آدمِ جا زدن و ادامه ندادن نیست!
گفت: به خودت زمان بده تا اگر از درون فروپاشیده و شکسته‌ای، ترمیم شوی. بگذار تا جایی که نیاز است استراحت کنی و از تنش‌ها و مشکلات به دور بمانی. مثل سقفی که ترک برداشته و تا زمانی که مرمت نشده، نباید باران ببیند.
خوب خودت را مرمت کن و تا حالت کاملا خوب نشده بر نگرد. دیر بیا اما وقتی آمدی پر قدرت و جسور و درست بیا!
گفت: حق داری احساس ضعف کنی، چون تو تمام توان و انرژی‌ات را صرف حل کردن مسائل متعددی کردی که مطلقا از توان و محدوده‌ی ادراکی تو فراتر بوده.
حرف‌هایش مثل آبی بود که روی آتش می‌ریختند. او حرف می‌زد و من واژه به
واژه از درون پیوند میخوردم و بهبود
می‌یافتم🌱ᥫ᭡
Post #12662
11.7K
- ❤ 20