هدایت فضایی-اینرسی

هدایت فضایی-اینرسی یا هدایت ستاره‌ای-اینرسی، ترکیبی از حسگرها و اطلاعات هدایت اینرسی و ناوبری آسمانی است.
این روش معمولاً در موشک‌های بالستیک پرتاب‌شده از زیردریایی به کار می‌رود. برخلاف موشک‌های بالستیک قاره‌پیما مستقر در سیلو که نقطه پرتاب آنها حرکت نمی‌کند و بنابراین می‌توانند به عنوان مرجع عمل کنند، موشک‌های بالستیک قاره‌پیما از زیردریایی‌های در حال حرکت پرتاب می‌شوند که محاسبات ناوبری لازم را پیچیده کرده و احتمال خطای دایره‌ای را افزایش می‌دهد.
هدایت ستاره‌ای-اینرسی برای اصلاح خطاهای کوچک موقعیت و سرعت که ناشی از عدم قطعیت‌های شرایط پرتاب به دلیل خطا در سیستم ناوبری زیردریایی و خطاهایی است که ممکن است در طول پرواز به دلیل کالیبراسیون ناقص ابزار در سیستم هدایت انباشته شده باشند، استفاده می‌شود.

نیروی هوایی ایالات متحده به دنبال یک سیستم ناوبری دقیق برای حفظ دقت مسیر و ردیابی هدف در سرعت‌های بسیار بالا بود.
نورترونیکز، بخش توسعه الکترونیک نورثروپ، یک سیستم ناوبری نجومی-اینرسیایی (ANS) توسعه داده بود که می‌توانست خطاهای ناوبری اینرسیایی را با مشاهدات آسمانی اصلاح کند، برای موشک SM-62 Snark، و یک سیستم جداگانه برای موشک بدفرجام AGM-48 Skybolt، که دومی برای SR-71 اقتباس شده بود.

11/
@SHIRDALPOST