در هدایت نیمه فعال راداری (SARH)، موشک دارای یک گیرنده رادار است اما فرستنده ندارد و یک رادار هدف‌گیری جداگانه برای روشن کردن هدف مورد نیاز است.
رادار هدف‌گیری ممکن است روی زمین یا روی یک کشتی یا هواپیما باشد.
از آنجایی که موشک معمولاً پس از شناسایی هدف با استفاده از یک سیستم راداری قدرتمند پرتاب می‌شود، استفاده از همان سیستم رادار برای ردیابی هدف منطقی است و از این طریق از مشکلات مربوط به وضوح یا قدرت جلوگیری می‌شود و وزن موشک کاهش می‌یابد. SARH تاکنون رایج‌ترین راه‌حل هدایت همه شرایط آب و هوایی برای سیستم‌های ضد هوایی، چه زمینی و چه هوایی، است.

در SARH، از آنجایی که رادار هدف‌گیری از موشک جدا است، زاویه آن با هدف ممکن است به این معنی باشد که انرژی کمی به موشک منعکس می‌شود که می‌تواند به طور بالقوه منجر به خطا شود.
هدف باید تا زمان رهگیری روشن بماند، که مانورهای ممکن هواپیمای پرتاب‌کننده را محدود می‌کند.
این امر پتانسیل آن را دارد که هواپیما را در برد سیستم‌های موشکی هدایت‌شده با مادون قرمز (هدایت‌شده با مادون قرمز) با برد کوتاه‌تر قرار دهد. اکنون این نکته مهم است که موشک‌های مادون قرمز همه‌جانبه قادر به از بین بردن هدف از روبرو هستند، چیزی که در روزهای اولیه موشک‌های هدایت‌شونده رایج نبود.
برای کشتی‌ها و سیستم‌های زمینی متحرک یا ثابت، این موضوع بی‌ربط است چون سرعت و تا حدودی اندازه سکوی پرتاب مانع از فرار دشمن می‌شود.

4/
@SHIRDALPOST