روانشناسی شکار
ابراهیمی روانشناس با تأکید بر اینکه روانشناسی هر رفتاری که ثبات جامعه را بر هم بزند و در جهت رفاه و امنیت جامعه صورت نگیرد را غیرطبیعی و ناهنجار محسوب می‌کند، گفت: برخی از این دست رفتارها ممکن است به خود فرد آسیب وارد کند و برخی، دیگران، جامعه و موجودات دیگر را متأثر کند.

وی اظهار کرد: روانشناسی شکار را در زمره رفتارهایی می‌دانند که افراد سالم آن را انجام نمی‌دهند بلکه این رفتارها رفتارهایی غیر عادی است که افراد دارای عدم ثبات شخصیتی و مشکلات رفتاری مرتکب آن می‌شوند.

این روانشناس با اشاره به DSM به عنوان معتبرترین منبع روانشناسی پزشکی گفت: طبق این منبع افرادی که مرتکب آزار و یا کشتن حیوانات می‌شوند دارای دو اختلال سلوک و اختلال جابه‌جایی هستند.

وی افزود: البته در برخی جوامع مانند فرهنگ‌های بدوی که ارتباط زیادی با جوامع ندارند و شکار امری عادی و هنجار برای آنها محسوب می‌شود این اقدام جزو اختلالات رفتاری تلقی نمی‌شود اما، در برخی از جوامع متمدن و امروزی امری کاملاً غیر عادی تلقی می‌شود.

این فعال محیط زیست با بیان اینکه ممکن است فرد از نظر ظاهری عادی و حتی فریبننده جلوه کند اما، اقدام به شکار او ناشی از وجود اختلالاتی در شخصیت وی است، اضافه کرد: این افراد که دارای اختلال سلوک هستند از دوران کودکی فقدانی را در زندگی خود داشته‌اند و از همان دوران متحمل فشارهایی بوده‌اند که امروز این فشارها به واسطه شکار تخلیه می‌شود و به راحتی بدون در نظر گرفتن حقوق افراد و حیوانات اقدام به اینکار می‌کنند.
قسمت دوم 👇👇 در اسفراین و خراسان آن‌ها را با تیر می‌زند و در واشنگتون علف جلوی پوزه آن‌ها می‌گیرد. خوش به حال حيوانات واشنگتون!  شاید برای بعضی‌ها این مسئله بی‌اهمیت باشد. اما مجله «موسیقی قرن بیست و یک، مرا اندوهگین کرد. تعجب می‌کنم، از این‌که می‌بینم، هنوز برای چیزهایی که در آن‌ها پاکی، زیبایی، راستی، سلامت و جاذبه و ... یک‌جا جمع شده باشد، دل‌تنگم. به نظر می‌رسد، اهل شرقم و به این‌که عمرم را درپی گمان تلف کنم و «ارتجاعی» باشم، محکوم. ‌ *  ـ می‌دانید که شجریان عاشق طبیعت است??

ـ آه ... خداکند عشق شجریان شامل حال من نشود!
نویسنده ؛ بینام و نشان

https://t.me/shekar_chi1/233?single