1⃣ یه زمانی خوانندگی مساوی بود با اوج + ردیف دان بودن + حفظ کردن چارتا شعر از سعدی و حافظ

خب تجهیزاتی مثل بلندگو اون موقع نبود
تصنیف سازی هم مد نبود.

2⃣ پیرنیا با گلها اومد و اشخاصی مثل بنان ظاهر شدند.
بجای داد و بیداد ، اهمیت و شیرینی لطافت و ملودی رنگین و ... رو نشون همه دادند.
در کنار او گلپا و ایرج هم بودند که اوج های بالا می‌خوندن

3⃣➖ شجریان و جریان بازگشت بر موسیقی سلطه پیدا کردند

دوباره خوانندگی به داد و بیداد و ردیف خوانی ، تقلیل پیدا کرد.

یکی از نتایج رو مشاهده می‌کنید.

🔰 مهندسی اجتماعی که می‌گن همینه.
چپ و راست افراطی اجازه نمیدن فرهنگ و هنر راه طبیعی خودشو بره.
می‌خوان ، سلیقه‌ی خودشون رو [ که لزوما هم بد نیست] تحمیل کنن
همه رو به یه شکل در بیارن .





@shekar_chi1 | ناگفته‌های موسیقی ایرانی