تحلیل براهین نظم
سی. ام. لورکوفسکی
براهین نظم، که در سنت الهیات طبیعی با عنوان براهین غایت‌شناختی (teleological arguments) شناخته می‌شوند، خانواده‌ای متنوع از استدلال‌ها هستند که از مشاهدهٔ ویژگی‌های خاصی در جهان، وجود یک علت غایی یا طراح هوشمند را استنتاج می‌کنند.
فرض بنیادین این براهین آن است که جنبه‌ای از جهان –از نظم و هماهنگی گرفته تا وجود هدفمندی– ویژگی‌هایی را به نمایش می‌گذارد که نشانگر طراحی عامدانه است. در این تحلیل، ابتدا میان براهین نظم «محلی» و «جهانی» تمایز قائل می‌شویم، نوع اول را به‌دلایل قاطع فلسفی کنار می‌گذاریم و سپس دو ستون اصلی رویکرد جهانی، یعنی براهین مبتنی بر نظم و براهین مبتنی بر تنظیم دقیق را به نقد می‌کشیم...
لینک
Post #2553
617