بعد که برگشتیم ایران و من این احساسات را بیان کردم، عده‌ای چنان محشری از بدگویی و تمسخر به پا کردند که تمام لذتِ این اتفاق خوب برای سینمای ایران، از بین رفت. البته اعتبارش برای من ماند. بعد از آن افتخارِ بین‌المللی، من خارج از ایران، دو سه فیلم در فنلاند، ایتالیا و امریکا کار کردم. این‌ها را بعد از آن کار انجام دادم ولی هر چه که بوده، در مسیر چیزی نبود، یعنی چیزی که پشت سر هم بخواهد اتفاق بیفتد، نبود. یکی از دلایلش هم این است که من اصولا خیلی خودم را در ایران مشغول می‌کنم. احساس می‌کنم هنوز در کشورم کارهایی هست که نکرده‌ام. حالا اگر فرصت پیدا کنم و از اعتبارِ این جایزه، در پروژه‌های بیرون از ایران به خصوص پروژه‌هایی که خودمان هم به نوعی دست اندرکارش هستیم، اگر این جایزه کمک کند، خب خیلی خوشحالم وگرنه تا الان فقط دردسرهایش را کشیده‌ام.