اینجا برای من جالب‌تر است که با دوربین به چشم‌های هملت نزدیک شوم و این احساس را در چشمانش ببینیم یا در یک زمزمه ای که با خودش می‌کند. به جز فیلم اول سینمایی‌ام که کار کردم و محصولِ فیلمنامه‌ای بود که دوست خوبم، دکتر محمدهادی کریمی نوشته بود و خیلی دوستش دارم، فیلمِ «ساکن طبقه وسط» که فیلمنامه ایشون بود و قصه سرگشتگی‌ها، دغدغه‌ها و سرگردانی‌های خود من در دوران نوجوانی و جوانی است. من موقع خواندنِ فیلمنامه، همه‌ی این لحظه‌ها را در آن فیلمنامه دیدم. به این خاطر، علاقمند شدم آن را کار کنم ولی بعد از آن، هر کاری کرده‌ام بر اساس و مبنای نمایشنامه بوده. «مقیمانِ ناکجا» هم فیلمی بود که سال ۱۳۹۶ بر اساس نمایشنامهٔ «مهمان‌سرای دو دنیا» اثر اریک امانوئل اشمیت کارگردانی کردم. نمایشنامه‌ای که ایرانیزه شده بود، من بعداز ساخت، نسخه‌ای از فیلم را برای آقای اشمیت فرستادم، خیلی خوشحال شدم وقتی ایشا بعداز دیدنِ فیلم، یک پیام تصویری برایم فرستادند و اشاره کردند که آن را خیلی دوست داشته اند. در سفری هم که به امریکا داشتم، همچنان علاقمند بودم که این روال را ادامه بدهم برای اینکه در امریکا، دوستی به من گفت بیا یک مدیر برنامه بگیر و با یک دفتر پخش هم در اینجا قرارداد امضا کن.