خوندمشون و فقط میتونم بگم شوکه شدم ، خیلی شوکه و در عین حال عاشق چیزی که نوشتی .
دنیای سایه های من همیشه چیزی بود که خودم ازش خبر داشتم و امروز و با این داستان برای اولین بار توی زندگیم کسی تونست اینقدر قشنگ و نزدیک به چیزی که هست توصیفش کنه که یلحظه با خودم گفتم چطور از چیزی که فقط خودم راجبش میدونم خبر داره :)))
این دومین باریه که تو چالشت شرکت کردم و دوباره غرق در خوندنش شدم و از تک تک کلامتش لذت بردم.
نوشته هات جوریه که واقعا انگار از ذهن خودم نوشته شد و منو غرق در خودش میکنه .
جوری که دنیای سایه ها رو توصیف کرده بودی ، وارونگیش با دنیای روشن و انسان ها ، جوری که دلم برا خود قبلیم و سایه کودکیم که از ته دل لبخند میزد تنگ شده بود و جایی که دوباره تونستن به سایه ام متصل بشم و خودمو که گم کرده بودم پیدا کنم واقعا همه اش و اش رو از ته دل دوست داشتم و میتونم بگم با خوندن هر کلمه اش بیشتر و بیشتر عاشق چیزی که نوشتی میشدم و درونش غرق میشدم ، جمله آخرش رو هم واقعا دوست داشتم و اون حالت سایه دو سر که یکی به سمت روشنایی بود و یکی به سمت تاریکی واقعا توصیف باحالی بود :)
نوشته هات و قلمت واقعا زیبان امیدوارم بیشتر دیده بشی و این قلم زیبات رو بقیه هم بتونن حس کنن و باز هم سعادت اینکه برام بنویسی رو داشته باشم 🫠🫠🫠✨