به یاد خندههایی که جاودانه شد🕊
چهار سال از ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ گذشت؛ روزی که دو اختر درخشان از آسمان ایران زمین پر کشیدند و نامشان به عنوان نمادهای شجاعت و آزادگی در تاریخ این مرز و بوم حک شد.
سارینا اسماعیلزاده و حنانه کیا، دو "دختر آسمانی" که با روح پر از امید و زندگی، برای فردایی بهتر ایستادند.
آنها نرفتند، بلکه در رویش ناگزیر جوانههای این خاک تکثیر شدند.
در چهارمین سالگرد یادبود، در مقابل عظمت روح بلند شما سر تعظیم فرود میآوریم، ای نمادهای نور در تاریکی.
یاد و خاطره شما در رگهای این سرزمین جاری است و صدایتان در گوش زمان میپیچد.
راهتان ادامه دارد.
زن، زندگی، آزادی