Post #2963
52
#واگویه؛ نجواهای ناگفته‌ی ذهن، حرف‌هایی که در سکوت ریشه می‌دوانند و واژه‌هایی که از ازدحامِ دل به خلوتِ کاغذ پناه می‌برند.
- 🌚 7
- 🤗 5
- Oct 15, 2026زندگی باید کرد؛ گاه با سوسوی امیدی کم‌رنگ!
- Oct 15, 2026من داشتم رد میشدم جونم بهت گیر کرد..
- Oct 14, 2026من وقتی از دانشگاه میام خونه:
- Oct 14, 2026video post
- Oct 13, 2026فراموشی را ستایش کن! یاد، انسان را بیمار می‌کند.
- Oct 13, 2026«خنده بر لب داشت و غمی در چشمانش می‌رقصید، انگار که شادی و غم در نگاهش هم‌بازی شده بودند.»