وقتی پای ایران در میان است، چرا همهچیز متفاوت روایت میشود؟
1️⃣ با انتشار خبر بازداشت هزاران نفر در اعتراضهای دانشآموزی فرانسه، از جمله شمار زیادی نوجوان زیر ۱۸ سال، بار دیگر میتوان به یک مسئله مهم در روایتهای رسانهای و سیاسی فکر کرد:
🔹چرا برخی مسائل اجتماعی، وقتی در ایران رخ میدهند، با ادبیاتی کاملاً متفاوت بازنمایی میشوند؟
2️⃣ در روایتهایی که از اعتراضهای ایران منتشر میشود، گاهی تصویری یکدست از کشوری در آستانه فروپاشی، مردمی گرفتار و پلیسی بیرحم ساخته میشود؛ گویی هیچ تفاوتی میان موقعیتها، هیچ پیچیدگی اجتماعی و هیچ توضیح دیگری وجود ندارد. اما وقتی اعتراض، بازداشت نوجوانان و درگیری خیابانی در کشورهای اروپایی رخ میدهد، ناگهان واژهها تغییر میکنند؛ از بحران آموزشی و نگرانیهای اجتماعی سخن گفته میشود، از ضرورت حفظ نظم عمومی و از پیچیدگی شرایط.
3️⃣ اما پرسش اصلتی همچنان پابرجاست:
چرا در مواجهه با ایران، گاهی پیش از بررسی واقعیتها، حکم نهایی صادر میشود؟ چرا رنج مردم ایران بهسرعت به تصویری کلی از یک جامعه شکستخورده تبدیل میشود، اما در کشورهای دیگر، همان مسائل در چارچوبی پیچیدهتر و با توجه به شرایط اجتماعی و سیاسی بررسی میشوند؟
4️⃣ مردم ایران سزاوار همدلیاند، اما همدلی با آنان به معنای سیاهنمایی یکجانبه درباره کشورشان نیست. همانطور که دفاع از امنیت عمومی نباید به معنای نادیده گرفتن حقوق معترضان باشد، دفاع از حق اعتراض نیز نباید چشم را بر خشونت احتمالی معترضان یا پیچیدگیهای هر موقعیت ببندد.
5️⃣ معیار قضاوت درباره پلیس، حقوق معترضان و کرامت نوجوانان باید شواهد و اصول روشن باشد، نه نام کشورها و جهتگیریهای سیاسی. اگر بازداشت نوجوانان در فرانسه پرسشی درباره شیوه برخورد پلیس ایجاد میکند، بازداشت نوجوانان در ایران نیز باید با همان حساسیت بررسی شود؛ نه بیشتر و نه کمتر.
6️⃣ مسئله، انتخاب میان ایران و غرب نیست؛ مسئله، دفاع از معیاری واحد برای همه انسانهاست. مردمی که در ایران زندگی میکنند، نه به ترحم تبلیغاتی نیاز دارند و نه به تصویری که همه واقعیتهای زندگیشان را در چند واژه خلاصه کند. آنها نیز مانند مردم هر کشور دیگری، حق دارند واقعیتهای جامعهشان منصفانه دیده شود.
حقوق بشر، اگر قرار است یک اصل انسانی باشد، نباید با عبور از مرزها تغییر معنا دهد.
✍🏻فاطمه جباری
دبیر گروه اجتماعی صراط
@serat_ir1 / پایگاه تحلیلی صراط🔖
Post #1442
76
- 👌 3