دانشجویان گرامی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل،
همان‌طور که مستحضر هستید، تصمیم نهایی برای بازگشت کامل به آموزش حضوری، دغدغه‌ای مشترک در میان تمامی ما بوده است. شورای صنفی مرکزی از ابتدای مطرح شدن این موضوع، با درک کامل مسئولیت خود در نمایندگی شما، پیگیری‌های مستمر و جامعی را در دستور کار قرار داده است.
در طول هفته‌های گذشته، ما:

▫️چندین بیانیه رسمی در تشریح دغدغه‌ها و ملاحظات علمی دانشجویان منتشر کرده‌ایم.

▪️نامه‌های رسمی متعددی با استناد به مصوبات و پیشنهادات کارشناسی، به ریاست محترم دانشگاه و معاونت آموزشی ارسال نموده‌ایم.

▫️همچنین به سطح دانشگاهی نیز اکتفا نکرده و با همکاری دانشگاه مازندران، نامه ای رسمی به استانداری مازندران ارسال کرده و خواستار برگزاری حضوری کلاس ها شدیم.

▪️تماس‌های مکرر با مدیران و مسئولین ذیربط دانشگاه جهت مذاکره برای ایجاد یک برنامه حضوری منطقی، تدریجی و متناسب با زیرساخت‌های موجود برقرار ساخته‌ایم.

با نهایت تأسف و صداقت باید اعلام کنیم:
🔸با وجود تمام تلاش‌های مستمر، پیگیری‌های مستند و نمایندگی صحیح از خواسته‌های منطقی دانشجویان، متأسفانه نیروی ما در برابر تصمیمات و ساختار بوروکراتیک دانشگاه کارساز نبوده است. چرا که دانشگاه و ریاست هیچ ارزش و احترامی برای خواسته به حق دانشجویان و ما که صدای انها هستیم قائل نیستند.

🔸از سوی دیگر، شاهدیم که متأسفانه برخی اقدامات و اظهار نظرهای غیرسازنده در سطح دانشجویی، گاهی به جای همبستگی و پشتیبانی از پیگیری‌های صنفی، به عاملی برای تضعیف و کمر بستن بر جایگاه نمایندگی شورا تبدیل شده است. در شرایطی که برای موفقیت، نیاز به اتحاد، منطق و استناد به منابع رسمی داریم، تخریب نهادهای صنفی، تنها به تقویت موضع نهادهای تصمیم‌ گیرنده منجر می‌شود.

شورای صنفی، همواره پل ارتباطی شما با دانشگاه بوده و خواهد بود. ما همچنان بر مواضع حمایتی خود از آموزش با کیفیت و محیطی امن برای همه پای خواهیم فشرد. با این حال، در شرایط حاضر و با توجه به محدودیت‌های سازمانی و فضای موجود، در باب اعمال فشار مستقیم برای تغییر این تصمیم، متأسفانه عملاً به بن‌بست رسیده‌ایم.

از صبر و همراهی شما سپاسگزاریم و اطمینان می‌دهیم که در اولین فرصت‌های ممکن، با حفظ روحیه گفتگو و منطق، مجدداً مطالبات شما را پیگیری خواهیم کرد.

🆔 @senfynit