می‌گویند «زنان» دارای نقصان عقلی می‌باشند و بالاتر از آن برای این مسئله دلایل فیزیولوژیکی نیز ذکر می‌کنند و به طور کلی نیروی ادراک و هوشمندی زنان را نسبت به مردان ضعیف‌تر می‌شمارند.
این دلیل و گفته هر چند که بر مبنای برخی توجیهات در نظر اول درست به نظر می‌رسد، ولی هرگاه با نظری منطقی و عقلی به آن نگریسته و در انتقادش دستی گشاییم، متوجه خواهیم شد که این تفسیر صحیح به نظر نمی‌رسد.
اما چرا چنین نسبتی صورت پذیرفته و حتی در عمق سرشت و نهاد زن نیز این نقص عقلی راه یافته خود موضوعی جالب است که چنین می‌توان استدلال نمود:
زنان پیوسته متحمل ممنوعیت و پرهیزهای زیادی که همراه با خشونت و جبر تندی در عمل بوده است، شده‌اند.
آنان را همیشه از اندیشیدن و اظهار نظر درباره مسائل و فکر کردن در قسمت مواردی که مورد توجه‌شان بوده بازداشته‌اند. همواره درباره مسائل جنسی محدودیت‌های شدید داشته و ناچار بوده‌اند تا از این رهگذر دچار رنج‌های فراوانی شوند.
پس در حقیقت این «نقص عقلی» فرضی نه زاده علل فیزیولوژیکی، که عاملی است که در بستر تاریخ به وجود آمده و تثبیت یافته است.
«آینده یک پندار»
زیگموند فروید
🌺@SELMULY چکامـه