📝#یادداشت | ظلم، به‌وقت ورزشگاه

🔻حضور زنان در ورزشگاه، مسئله‌ای که سال‌ها محل چالش و نقطه نزاع بسیاری بوده و هست؛ تا آنجایی که وعده حضور در ورزشگاه برای ما هشت سال رییس جمهور انتخاب کرد! گرچه دلایل سیاستمداران برای اتخاذ تصمیم در نسبت با موضوع فوق‌الذکر نتیجاتاً به خروجی یکسانی منتج می‌شود؛ لکن مسیرهای ایجاد چنین گاردی متفاوت است. برخی ورود به ورزشگاه را دستمایه و آبنباتی غیرقابل دسترس نشان می‌دادند، که آنها قرار است به‌سان سوپرمن، منجی عالم هواداری شوند، و جنون رای‌آوری خود را چنین ناشایست ارضا می‌کردند. برخی هم متحجرانه، رای اسلام را در این موضوع مطلقاً حرام می‎دانستند؛ درحالی‌که نظر مراجع محل اختلاف است. برخی هم شرایط و جو نامناسب اخلاقی در ورزشگاه‌ها را مطرح می‌کردند که طی این سال‌ها به جای دورگود نشستن، نیازمند بسترسازی مناسب بود.
پس از کش و قوس‌های فراوان، در سال جاری میلادی، فیفا اجازه برگزاری بازی‌های مقدماتی جام جهانی در ایران را منوط به استیفای حضور بانوان در ورزشگاه‌ها کرد؛ که در نهایت، پس از بهانه‌های فراوان، از قبیل کرونا و غیره، منجر به حضور تعداد محدودی از بانوان در ورزشگاه شد. واکنشی که در ازای اجباری خفت‌بار به وقوع پیوست...

🔻اقدامی که می‌شد با تدبیر در یک کنش ایجابی، زودتر از اینها محقق شود؛ چندان که دیدیم در آن بازی هم اتفاقی رخ نداد و حتی قشر معتقد به عدم حضور بانوان هم با یک چالش و خلا ذهنی مواجه شدند که « اینهمه سال هزینه‌ برای چه بود؟» درحالی که می‎شد بدون فشار مجامع جهانی و در داخل آنرا حل کرد و با مخالفت‌های بی‌جا این موضوع فرعی از حقوق زنان را سال‌ها در صدر دغدغه‌های ژورنال‌ها و بانوان قرار نداد. همچنین به جامعه جهانی ورزش نیز چنین القا نکرد که جمهوری اسلامی مدیریت ندارد و می‌شود با فشارهای بیرونی، او را وادار به عقب‌نشینی از مواضعش کرد.

🔻لکن از آنجایی که مسئولین از اساتید مجربِ بحرانی و امنیتی کردن همه مفاهیم و موضوعات پیش‌پا افتاده تا پیچیده هستند. حتی بعد از آن تجربه حضور بانوان در بازی قبل، که خود نیز بدون ایرادات اجرایی و مدیریتی نبود؛ حضور بی‌دغدغه و بدون حاشیه و بدون امنیتی شدن زنان را برنتابیده و حماسه‌ای بدیع و زشت، در بازی با تیم ملی لبنان آفریدند. حماسه‌ای که از صفحه تاریک معنای واژه، در نوع خودش بی‌نظیر بود. مدیرانی که به زعم خود خواستند فیفا را دور بزنند. برای چه؟ برای اینکه بانوان در ورزشگاه حضور نداشته باشند؛ که چه بشود؟ احتمالا به بهانه اینکه شأن زنان با حضور در فضای نادرست اخلاقی لکه‌دار نشود. اما آنچه کردند تماماً نقض‌غرضی بود بر آنچه احتمالا می‌اندیشیدند.

🔻آنچه رخ داد وضعیت فشل سیستم تصمیم‌گیری را نمایان کرد. از تصویب و تکذیب برگزاری بازی در ورزشگاه امام رضا (ع) مشهد، تا تکرار همین ماجرا برای برگزاری با حضور و عدم حضور تماشاچی و ایضاً برای حضور و عدم حضور تماشاچیان خانم.
از بازار سیاه و تفاوت تعداد جایگاه اعلامی و بلیط‌های فروخته شده که بگذریم، در نهایت بلیط‌ها برای جایگاه بانوان در سایت فروخته شد. بانوان نیز مانند آقایانی که بلیط تهیه کرده بودند پشت گیت‌ها حاضر شدند تا با حق بدیهی خود که حق حضور در ازای خرید بلیط است؛ از تماشای بازی لذت ببرند. اما گویا آنچه به مامورین گیت‌های ورودی اعلام شده بود؛ این حق را به رسمیت نمی‌شناخت. همین رفتار کافی بود تا رفتار دوگانه و غیراخلاقی مسئولان فدراسیون را مشخص کند؛ اما بی‌اخلاقی این جماعت به همین جا ختم نشد و در ادامه بانوانی که پشت حفاظ ورودی ایستاده بودند را با افشانه اشک‌آور متفرق کردند؛ اقدامی توهین‌آمیز در مقابل بلیط‌هایی که خودشان عرضه کرده بودند. درحالی که از طرف دیگر با وجود فروش ۸۰۰۰ بلیط، ۱۲۰۰۰ تماشاچی مرد وارد ورزشگاه شدند! و طبق اظهارات حاضرین، حتی بلیط آن‌هایی که قانونی تهیه کرده بودند را هم چک نکردند! این در شرایطی است که تعدادی از جایگاه‌ها به بهانه کرونا بسته بودند و آن ۱۲۰۰۰ نفر هم در کنارهم و فشرده، بازی را تماشا کردند!

🔻پرسش لاینحل این است که چه کسی یا چه چیزی موجب متحمل شدن چنین هزینه گزافی به شأن و کرامت بانوان و امنیتی کردن چنین مسئله بدیهی شده است؟ چه چیزی و چه کسی در نظام اسلامی بالاتر از حفظ جایگاه انسان‌ها است؟
بانوان و دختران این سرزمین، بنا به اعلام قانونی و رسمی، اقدام به تهیه بلیط برای حضور در ورزشگاه کرده‌اند؛ پس از آن ممانعت و برخورد خشن چه توجیه عقلانی و شرعی دارد؟
در اسلام یک سری موارد دگم است. در فقه اسلامی برخی مسائل به عنوان اولین واجب‌اند ولی به عنوان ثانوی حرام‌اند؛ اما حفظ کرامت انسان‌ها دگم است؛ یعنی عنوان ثانوی برنمی‌دارند. اگر کسی فتوای مرجع تقلیدش این است که تماشای بازی از ورزشگاه ایراد دارد خب نباید بلیط بخرد.

🌱 منتشر شده در شماره ۲۹ #نشریه_صدااا

🆔 @sedaaa_aut
🆔 @AnjomanEslami_AUT