HTTP.sys ویندوز است که به مهاجم اجازه اجرای کد از راه دور در سطح کرنل را می‌دهد.مشکل اصلی در تابع
UlpParseHeader() است: وقتی سرور هدرهای HTTP زیادی (حدود ۶۵ هزار خط) را در قالب پکت‌های TLS جداگانه دریافت می‌کند، یک متغیر ۱۶-بیتی که اندازه بافر را مدیریت می‌کند سرریز (overflow) شده و به اعداد کوچک برمی‌گردد.نتیجه این است که درایور حافظه کمتری از آنچه نیاز است اختصاص می‌دهد (مثلاً ۸ کیلوبایت به‌جای ۵۲۴ کیلوبایت) و بعد داده‌های بیشتر را در همان فضای کوچک می‌نویسد که منجر به خراب شدن حافظه کرنل می‌شود.
اکثر سرورها به‌طور پیش‌فرض امن هستند، چون تنظیمات ویندوز حداکثر اندازه درخواست HTTP را روی ۱۶ کیلوبایت محدود کرده که جلوی trigger شدن این باگ را می‌گیرد.
فقط سرورهایی که این محدودیت (
MaxRequestBytes) را به بالای ۲۶۰ کیلوبایت افزایش داده‌اند در خطر واقعی هستند.نصب آپدیت امنیتی June 2026 از مایکروسوفت، چک کردن تنظیم
MaxRequestBytes و پایین نگه‌داشتنش، محدود کردن تعداد هدرها در لایه reverse proxy (مثلاً nginx)، و نظارت روی ترافیک‌های TLS مشکوک (اتصالات طولانی با پترن غیرعادی).#RedTeam #VulnerabilityResearch
@securation