برای روشن‌تر شدن موضوع، IBM با مدل Granite 3.1 یک مثال زده. پرامپت این بود:
«یک داستان بنویس درباره دانشمند داده‌ای که عاشق پایتون است.»
🔅 وقتی دما روی مقدار خیلی پایین (۰.۱) تنظیم شد، خروجی کاملاً امن و قابل پیش‌بینی بود؛ متن خشک بود و جزئیات زیادی نداشت.
وقتی دما روی متوسط (۰.۷۵) قرار گرفت، داستان زنده‌تر شد؛ توصیف‌ها بیشتر شدن و کمی خلاقیت به متن اضافه شد.
📈اما وقتی دما روی بالا (۱.۲۵) رفت، متن پر از ایده‌های غیرمنتظره شد؛ داستان تخیلی‌تر بود و گاهی از موضوع اصلی منحرف می‌شد.
Comparing Outputs with IBM Granite
To make this clearer, IBM tested its Granite 3.1 model with a simple prompt:
“Write a story about a data scientist who loves Python.”
At a very low temperature (0.1), the output was extremely safe and predictable. The story was dry, with little detail.
At a medium temperature (0.75), the story became richer. There were more vivid descriptions and a touch of creativity.
At a high temperature (1.25), the text was full of unexpected ideas. It felt more imaginative, but sometimes drifted away from the main topic
🦴 @scopeofai | #concepts