مطالعهای که در مجله NEJM منتشر شده نشان داده است که حدود ۳/۵٪ بیماران IBD دارای آنتیبادیهایی هستند که IL-10 را خنثی میکنند و این پدیده به شدت با آلل HLA-DRB1*01:03 مرتبط است. در هیچ یک از افراد گروه کنترل، آنتی بادی های ضد IL-10 دیده نشده است.
در این مطالعه، odds ratio و یا نسبت شانس برای ارتباط بین حضور آنتی بادی ها علیه اینترلوکین ۱۰ و HLA DRB1، حدود ۲۵ تا ۵۰ بود که برای مطالعات ژنتیکی عدد بسیار بزرگی محسوب میشود. افرادی که این آلل HLA را دارند، بسیار بیشتر در معرض تولید آنتیبادی خنثی کننده ضد IL-10 هستند. این موضوع میتواند توضیح دهد که چرا این آلل سالها به عنوان قویترین عامل خطر ژنتیکی کولیت اولسراتیو شناخته شده بود.
در نتیجهی فعالیت آنتی بادی خنثی کننده علیه IL-10، تولید اینترلوکین ها و سیتوکینهای التهابی میتواند افزایش پیدا کند. یعنی این بیماران از نظر عملکردی شبیه افرادی هستند که بهصورت ژنتیکی نقص مسیر IL-10 دارند.
اگر آنتیبادیهای ضد IL-10 واقعا در ایجاد بیماری نقش داشته باشند، کاهش یا حذف این آنتیبادیها مثلا از طریق B-cell and plasma-cell depletion و یا plasma exchange میتواند به یک هدف درمانی جدید برای زیرگروهی از بیماران مبتلا به IBD تبدیل شود.
@Scientometric کانال جدید
Post #7224
162
Forwarded from Scientometrics Backup
The New England Journal of Medicine Interleukin-10 Autoantibodies and HLA-DRB1*01:03 in Inflammatory Bowel Disease | NEJM Neutralizing autoantibodies against interleukin-10 can result in a phenocopy of monogenic defects of interleukin-10 signaling in children and may be associated with inflammatory bowel disease (IBD)...