تلاش برای جلوگیری از نارسایی قلبی بعد از سکته با سلول‌های بنیادی موفقیت آمیز بوده است. خطر نارسایی قلبی بیش از ۵۰٪ کاهش یافته است.
این بر‌ اساس نتایج یک کارآزمایی بالینی از ایران در BMJ است.

در یک کارآزمایی بالینی فاز ۳ با نام PREVENT-TAHA8 که در سه بیمارستان شیراز انجام و نتایج آن در مجله BMJ منتشر شده (لینک)، بررسی شده است که آیا تزریق داخل‌کرونری سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق از ژله وارتون یا Wharton’s jelly از بافت بند ناف،
در روزهای نخست پس از سکته قلبی می‌تواند از نارسایی قلبی پیشگیری کند یا خیر؟

در این مطالعه، ۳۹۶ بیمار با اولین سکته قلبی (STEMI) و میزان EF زیر ۴۰ درصد در دوگروه بررسی شده اند:
گروه دریافت درمان استاندارد و یا دریافت درمان استاندارد به ‌همراه تزریق سلول‌های بنیادی ۳ تا ۷ روز پس از سکته

بیماران از تزریق مطلع بوده ولی ارزیابان پیامد از تخصیص درمانی خبر نداشته‌اند (blind)

میانه مدت پیگیری بیماران حدودا ۳۳ ماه بوده است.

نتایج نشان داده است که استفاده از سلول بنیادی، بروز نارسایی قلب و بستری ناشی از آن را به‌طور قابل‌توجهی (به ترتیب ۵۷٪ و ۸٪) کاهش داده است.

همچنین استفاده از سلول بنیادی، باعث کاهش پیامد ترکیبی (شامل مرگ و میر ناشی از بیماری های قلبی و عروقی و بستری مجدد به‌ دلیل سکته قلبی یا نارسایی قلبی) به میزان ۶۱٪ شده است.

در مقابل، تفاوت معنی‌داری در مرک‌ومیر کلی بین دو گروه مشاهده نشده است.

نکته قابل توجه این بوده که مقدار EF طی ۶ ماه در گروه مداخله حدود ۶ درصد بیشتر افزایش پیدا کرده که نشان‌دهنده بهبود عملکرد قلب است.


این یافته‌ها نشان می‌دهد که تزریق سلول‌های بنیادی ممکن است به‌عنوان یک روش کمکی پس از سکته قلبی، جلوی بروز نارسایی قلب را بگیرد و ریسک عوارض قلبی بعدی را کاهش دهد

@Scientometric