مطالعات حیوانی و انسانی نشان داده‌اند که بارداری می‌تواند سن بیولوژیکی فرد را افزایش دهد اما زایمان و‌ تولد نوزاد می‌تواند متعاقبا این تغییرات را معکوس ‌کند.

سن بیولوژیکی فرد از روی میزان متیلاسیون DNA یا DNA methylation برآورد می‌شود. در واقع این الگوهای epigenetic منعکس کننده استرس هایی است که فرد در طول زمان متحمل می‌شود. نتایج این مطالعات از این فرضیه که سن بیولوژیکی قابل تغییر و برگشت است (می‌تواند کم و زیاد شود)، حمایت می‌کند.

در واقع تغیییرات در DNA methylation (اضافه شدن گروه متیل به DNA) در زمان بارداری مشابه تغییرات در افراد مسن بوده است، اما چندماه بعد از به دنیا آمدن نوزاد، این تغییرات به حالت قبلی برگشته است. مقاله مطالعه در مجله Cell Metabolism منتشر شده است (لینک).

در واقع بر عکس سن تقویمی (chronological age)، سن بیولوژیک قابل افزایش یا کاهش است. مطالعات قبلی نشان داده‌اند که سن بیولوژیک می‌تواند شاخص بهتری برای پیش بینی مشکلات سلامتی فرد و ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی و زوال عقلی باشد.

میزان کاهش سن بیولوژیکی بعداز تولد نوزاد نیز در افراد مختلف متفاوت بوده است. مادرانی که قبل از بارداری چاق بوده‌اند میزان کمتری از برگشت تغییرات بیولوژیک را داشته‌اند. از طرفی افرادی که بعد از بارداری نوزاد خود را فقط با شیر خود تغذیه می‌کرده‌اند، (نسبت به شیر خشک یا ترکیب آن با شیر مادر)، کاهش بیشتری در سن بیولوژیک خود داشته‌اند.

حتی در بعضی افراد، سن بیولوژیک فرد بعد از بارداری، چند سال کمتر از سن فرد در اوایل بارداری بوده است.

به هر حال عده ای هم متعقد هستند که اینجا در بارداری، متیلاسیون نمی‌تواند لزوما شاخص افزایش سن بیولوژیک باشد و شاید فقط جزو تغییراتی است که باید برای حمایت از جنین در بیان ژن‌ها وجود داشته باشد. از طرفی با بارداری فقط در مورد تغییراتی بین دو تا سه سال در سن بیولوژیک صحبت می‌شود و این نباید بارداری را به عنوان یک مشکل بیولوژیک مطرح کند. حتی برای افرادی که شیردهی ندارند. در حالی که برای شیردهی فواید بسیاری مطرح است، اما نبود آن هم مسئله نگران کننده و خطرناکی نیست.

گزارش نیچر: لینک

@Scientometric