روایت‌های مربوط به شبه علم معمولا این طور شروع می‌شود که من خودم هم این موضوع را قبول نداشتم، ولی برای خودم هم اتفاق افتاد و هبچ پزشکی هم نتوانست آن را درمان کند، تا زمانی که با مراجعه به طب سنتی (یا انواع دیگر) آن را درمان کردم (غافل از آن که این احتمالا همان درمان پزشکی اولیه بوده که بالاخره جواب داده است)
اما چطور می‌شود بفهمیم با نشان دهیم که این واقعا درمان پزشکی بوده که تاثیر داشته و مربوط به طب سنتی یا … نبوده است؟

اینجاست که روش علمی به ما کمک می‌کند تا احتمال سوگیری های شناختی ما به حداقل برسد. این از هر روش دیگری که فعلا در دسترس ما می‌باشد، بهتر عمل می‌کند.

اینجا هم به نوعی به جمله معروف absence of evidence is not evidence of absence اشاره می‌شود.


این خلاصه ای از بخشی از صحبت‌های جناب دکتر آرامش در پادکست فیل‌کست است که کامل آن و بیشتر را می‌توانید از اینجا گوش کنید.


(روش علمی، با وجود نقصهایی که دارد، شاید بزرگترین دستاورد بشر باشد! دائم خودش را اصلاح می‌کند. بهتر از این روش نداریم. هر چه با این روش سنجیده شود، قابل اعتماد است.)

@Scientometric