در پژوهشی که سال قبل منتشر شده نشان داده شده است که بیش از یک سوم از افراد زندانی در ایران، افکار خودکشی و یک‌ پنجم نیز اقدام به خودکشی را در طول عمر خود گزارش کرده‌اند. بیش از نیمی از موارد اقدام به خودکشیِ گزارش شده مربوط به قبل از زندان بوده است. برای مقایسه مثلا ، شیوع افکار و اقدام به خودکشی در زندانیان در استرالیا ۳۳/۷ و ۲۰/۵ و در بلژیک ۴۳/۱ و ۲۰/۳ گزارش شده است.

مواردی همچون سن کمتر از ۲۵ سال، جنسیت زن، جدایی از همسر، دوره طولانی تر زندان، ابتلا به HIV، محکومیت به جرائم خشونت آمیز و سو مصرف مواد (تزریقی و غیر تزریقی) به شکل قابل توجهی با اقدام به خودکشی مرتبط بوده است.علاوه بر این، احساس پوچی یا ناامیدی و داشتن اختلالات مصرف مواد به عنوان دلایل اصلی اقدام به خودکشی توسط افراد زندانی در ایران گزارش شده است.

شیوع قابل توجه افکار و اقدام به خودکشی در میان زندانیان در ایران، نیاز به خدمات مؤثر سلامت روان از جمله برنامه های پیشگیری از خودکشی را برای این جمعیت نشان می دهد. پیشنهاد ادغام برنامه های مروبوط به سلامت روان در برنامه های مربوط به کاهش آسیب برای سو مصرف مواد نیز داده شده است.

لینک مقاله: اینجا

@Scientometric