انتظار مصرف گلوتن، صرف نظر از این که بیماران مصرف واقعی گلوتن را داشته اند یا خیر، با علائم گوارشی بدتر پس از مصرف غذا همراه بوده است.

این نتیجه یک مطالعه کارآزمایی بالینی دو سوکور و همراه با دارونماست که در مجله The Lancet Gastroenterology & Hepatology منتشر شده به خوبی اثر Nocebo و همین طور به نوعی اثر انتظار بیمار از آن چه به او گفته می شود و دریافت می کند را نشان می‌دهد.

بیماران (دارای حساسیت به گلوتن و بدون بیماری سیلیاک) بر اساس دریافت واقعی گلوتن (نان با و یا بدون گلوتن) و همین طور انتظار دریافت گلوتن (به آنها گفته شده که نانی که دریافت می کنند گلوتن دارد یا ندارد) به صورت تصادفی در چهار گروه قرار گرفته بوده‌اند:

۱- دریافت واقعی گلوتن و انتظار مصرف آن
۲- دریافت واقعی گلوتن ولی عدم انتظار مصرف آن
۳- عدم دریافت واقعی گلوتن ولی انتظار مصرف آن
۴ عدم دریافت واقعی گلوتن و عدم انتظار مصرف آن

ترکیب دریافت گلوتن به شکل واقعی و همین‌طور انتظار مصرف آن (گروه اول)، بیشترین تاثیر را بر روی علائم گوارشی داشته و این تاثیر Nocebo و تعامل روده-مغز را در علائم مرموط به حساسیت به گلوتن در افراد بدون سیلیاک را نشان می دهد. اگر چه تاثیر خود گلوتن را نیز نمی توان رد کرد. نتایج بر اساس آنالیز های زیرگروهی مختلف بر اساس وضعیت سوء هاضمه بیماران، اضطراب، افسردگی و IBS مشابه بوده است.

در مورد اثر انتظار بیمار از دارویی که دریافت می‌کند، یا چیزی که پزشک به او می‌گوید و همین طور موارد مربوط به Placebo و Nocebo می‌توانید به این پادکست از دکتر آذرخش مکری گوش کنید که مربوط به کتابی با همین نام یعنی Expectation Effect است و تمامی مثالها و توضیحات مبتنی بر شواهد علمی است.

@Scientometric