اخیرا متاآنالیزی در مجله addiction منتشر شده که اثربخشی و ایمنی داروهای محرک (متیل‌فنیدات و دگزآمفتامین) را برای درمان اختلال مصرف محرک های نوع آمفتامین (متآمفتامین و آمفتامین) بررسی کرده است.
در این مطالعه مصرف داروهای محرک منجر به کاهش معنی دار میل شدید (craving) به محرک های نوع آمفتامین در آنالیز اصلی و کاهش معنی دار مصرف محرک های نوع آمفتامین در آنالیز حساسیت شده است. این پیامدهای مطلوب درحالی مشاهده شده که مداخله دارویی منجر به عوارض دارویی نشده است.
یکی از مهمترین یافته های این مطالعه، مشاهده افزایش اثر مداخله با دوزهای بالاتر دارو بوده که منجر به کاهش بیشتر مصرف محرک های نوع آمفتامین شده است.
از آنجاییکه برای مدیریت اختلال مصرف محرک های نوع آمفتامین هیچ درمان دارویی تابحال مورد تائید قرار نگرفته، نتایج این متاآنالیز میتواند به طراحی و انجام کارآزمایی بالینی های جدید با بررسی دوزهای بالاتر دارو کمک کند. این مسیر مطالعات در نهایت میتواند به پیشنهاد یک رژیم دارو درمانی (مشابه درمان های آگونیست اوپیوئید) ختم شود.
خبر مرتبط با این مطالعه را از اینجا مطالعه کنید.
@Scientometric
Post #6562
11.3K
- 👍 25
- ❤ 5
- 👌 3