مقاله شماره جدید مجله لنست: “ایران باید استفاده از گلوله ساچمه ای برای هدف قرار دادن و کور کردن معترضان را متوقف کند.”

تغییر شکل صورت، گلوله های ساچمه ای در جمجه، پارگی و آسیب شبکیه و نابینایی دائمی، اینها برخی از مواردی است که یادآور استفاده حکومت ایران از سلاح های کنترل شلوغی علیه معترضان است.

اعتراضات زن، زندگی و آزادی پس از مرگ مهسا ژینا امینی منجر به سرکوب معترضان و در نتیجه صدها کشته و زخمی شد. جراحات چشمی همراه با کور شدن معترضان، باعث شد که تعداد زیادی از چشم پزشکان ایرانی طوماری را امضا کنند و خواستار توقف استفاده از این گلوله‌ها و سایر موارد مشابه توسط نیروهای امنیتی شوند و همین طور خواستار توقف اقدامات تلافی‌جویانه علیه کارکنان بهداشتی درمانی شوند که به معترضان مجروح رسیدگی می‌کردند.

به دلیل محدودیت های شدید حکومت، آمار رسمی ای وجود ندارد، اما بر اساس گزارش های خبری به نقل از چشم پزشکان حاضر، بیش از ۵۰۰ نفر بر اثر گلوله، گاز اشک آور و پینت‌بال از زمان شروع اعتراضات مجروح شده اند. ادعا می شود که نیروهای امنیتی ایران از گلوله‌ها نه تنها برای زخمی کردن و ارعاب معترضان استفاده کرده‌اند، بلکه برای ایجاد صدمات به صورت و چهره معترضان و نشانه‌گذاری آنها هم استفاده کرده‌اند.

اینها اگرچه گاهی اوقات به عنوان سلاح های کم کشنده طبقه بندی می شوند، اما می توانند باعث آسیب های جدی شوند. در بعضی موارد یک شلیک از اینها می‌تواند صدها ساچمه و فلز کروی کوچک ۲ تا ۵ میلی‌متری را با سرعت بالا پخش کند. از فاصله نزدیک اینها می توانند به سختی گلوله های واقعی باشند‌و با پخش به اطراف نیز می‌توانند به تماشاگران ضربه بزنند.

گزارشی در سال ۲۰۲۳، Lethal in Disguise، توسط پزشکان حقوق بشر و شبکه بین‌المللی سازمان‌های آزادی‌های مدنی، مضرات چنین سلاح‌هایی را مستند می‌کند و نتیجه می‌گیرد که استفاده از آنها باید محدود شود. شواهد بالینی منتشر شده، اثرات شدید اینها بر سلامت را تأیید می‌کند، که بسیاری از آنها منجر به اشکال شدید ترومای چشمی با پیامدهای بد‌ عملکردی و آناتومیکی می‌شوند.

همانطور که در ایران دیده شد، اینها می‌توانند صدمات متعددی را به صورت و چشم ها وارد کنند، از جمله ترومای نافذ، جداشدگی (دیتچمنت) شبکیه، آسیب عصب بینایی، هایفما، آسیب به کره چشم و درجات و شدتهای مختلف نابینایی. گلوله ها می توانند در پوست، سینوس ها، بافت های عضلانی و … قرار بگیرند و تاثیرات طولانی مدتی داشته باشند. تغییر شکل صورت، از دست دادن بینایی، آسیب مغزی، و شکستگی‌ها می‌تواند عمیقاً بر کیفیت زندگی، استقلال، تحرک و عملکرد اجتماعی-اقتصادی افراد تأثیر بگذارد.

در این اولین سالگرد تظاهرات در ایران، ما باید همچنان بخواهیم که هدف قرار دادن، کشتن، صدمه وارد کردن، تغییر شکل چهره و کور کردن معترضان پایان داده شود.پزشکان در ایران فقط می توانند کارهای زیادی برای مدیریت این آسیب ها انجام دهند و جامعه پزشکی جهانی باید از توانایی آنها برای ارائه مراقبت های بهداشتی بدون ترس از انتقام جویی دفاع کند.

یک بستر معتبر برای مستندسازی این نقض‌ها و آماده‌سازی راه‌هایی به سوی عدالت، کمیته حقیقت یاب مستقل سازمان ملل در مورد جمهوری اسلامی ایران است که علی‌رغم مسدود شدن از سوی ایران، سخت برای جمع‌آوری و حفظ شواهد نقض حقوق بشر تلاش کرده است. این کمیته باید از سوی جامعه بین المللی حمایت شود و زمان و منابع کافی دریافت کند.

کانال تلگرامی @Scientometric