گزارش مجله ساینس:
با نزدیک شدن به سالگرد اعتراضات (مربوط به #مهسا_امینی)، محققین و پژوهشگران ایرانی، روز به روز بیشتر منزوی می شوند، چرا که دولت ایران در تلاش برای به نوعی دیوار کشیدن به دور اینترنت و محدود کردن دسترسی به اطلاعات است.

یک پژوهشگر در زمینه هوش مصنوعی از Silicon Valley ، با دو عصب‌شناس از تهران در زمینه تشخیص زود هنگام پارکینسون همکاری داشتند.
با این حال، زمانی که مرگ مهسا ژینا امینی در بازداشت گشت ارشاد به علت وضعیت حجابش اتفاق افتاد، دولت به دستگیری های جمعی و قطعی اینترنت اقدام کرد و این باعث شد پروژه تحقیقاتی آنها و بسیاری دیگر از هم بپاشد.

با نزدیک شدن به سالگرد درگذشت امینی، دولت ایران دوباره دسترسی به اینترنت را محدود می‌کند، اما به نظر می‌رسد این بار آماده است تا پا را فراتر از قبل بگذارد و با راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات قصد دارد بیشتر ایرانیان را از شبکه جهانی اینترنت دور نگه دارد.

دیوار سایبری جدید تهدیدی برای بدتر شدن شرایط روز به روز تاریک شونده ای است که دانشمندان ایرانی با آن مواجه هستند. دانشگاه ها مرکزی برای تظاهرات پس از مرگ امینی بودند. به گفته فعالان حقوق بشر، صدها دانشجو و برخی از اعضای هیئت علمی در میان بیش از ۱۹۰۰۰ نفر بازداشت شده و ۵۳۷ نفر کشته شده بودند.

تااواخر ماه گذشته ، پاکسازی های اساتید، عمدتاً مربوط به رشته های علوم انسانی و اجتماعی بود. تا این که دانشگاه صنعتی شریف ، علی شریفی زارچی، متخصص برجسته بیوانفورماتیک و هوش مصنوعی را برکنار کرد. او در کنار معترضان قرار گرفته بود و در پستهایی در رسانه های اجتماعی با طرفداران قابل توجهی از دولت انتقاد می کرد.
علی اکبر صالحی، دانشمند هسته ای شریف و رئیس سابق سازمان انرژی اتمی ایران می گوید: «ضروری ترین عنصر یک دانشگاه، اساتید و دانشگاهیان واجد شرایط آن هستند. او به ساینس گفته است که اگر به هر بهانه‌ای این حقیقت مخدوش شود، باید شاهد تنزل علم، دانش و در نهایت جامعه باشیم.

تحریم های بین المللی و کاهش ارزش پول از جهات مختلفی همچون وارد کردن تجهیزات برای پژوهش ها، دسترسی به منابع، مجلات و کتب، علم و پژوهش در ایران را از قبل تحت تاثیر قرار داده بوده است.

مرکز پژوهش‌های مجلس، اعلام کرده است که سرقت‌های ادبی گسترده با شباهت متنی بیش از ۳۰ درصد را در نزدیک به نیمی از ۷۵۰ هزار پایان نامه کارشناسی ارشد و دکتری طی یک دوره چهارساله شناسایی کرده است.

با وجود این چشم انداز غم انگیز، پژوهشگران ایرانی بیشتری به فکر رفتن از ایران افتاده اند و شبکه ملی اطلاعات هم می تواند این فرار مغزها را بیشتر کند.

ساینس این را به شبکه Kwangmyong مربوط به کره شمالی تشبیه کرده که دولت این کشور را در کنترل دسترسی اطلاعات مردمش و نظارت بر مردمش کمک می کند.

مقامات ایرانی متعهد شده اند که شبکه ملی اطلاعات را حداکثر تا بهار ۲۰۲۴ تکمیل کنند. تاکنون، برنامه پیام‌رسانی خود به نام Bale و نسخه‌های داخلی یوتیوب و آمازون را ارائه کرده اند.

دولت ایالات متحده با این استدلال که آزادی بیان را تضعیف می کند و مخالفان را سرکوب می‌کند، به دنبال ایجاد موانع برای شبکه ملی اطلاعات است.

در ماه ژوئن، آمریکا شرکت ابر آروان، یک شرکت ایرانی مستقر در ایران را که به ساخت شبکه ملی اطلاعات کمک کرده است، تحریم کرد. اما ایران یک متحد قدرتمند یعنی چین دارد که از او کمک می‌گیرد.

برخی، از جمله مقامات و محققین دانشگاهی، از طریق VPN های صادر شده توسط دولت، می توانند دسترسی گسترده تری داشته باشند (اینترنت طبقه بندی شده). وزیر علوم ایران، بنا به گزارش‌ها از دانشگاه‌ها خواسته است تا فهرستی از دانشگاهیان برای این هدف تهیه شود و خوب البته این VPN ها توسط دولت کنترل می شود و چون اصلا کاربر این را می داند خودش ممکن است خودش را سانسور کند.

حتی در حالی که ایران پرده آهنین دیجیتالی را تکمیل می‌کند که مطمئناً همکاری‌های تحقیقاتی با غرب را متوقف می‌کند، دانشمندان خود را تشویق می‌کند تا روابط نزدیک‌تری با چین و روسیه برقرار کنند.


کانال تلگرامی @Scientometric