سال‌هایی از عمر ایرانیان که به دلیل انقلاب و جنگ از بین رفته است.

در نبود انقلاب اسلامی در سال ۱۹۷۹ و متعاقب آن جنگ ایران و عراق (۱۹۸۰-۱۹۸۸) ، میانگین امید به زندگی ایرانیان در سالهای ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۸ پنج سال بیشتر می‌شد. دلیل اصلی هم مرگ و میر بیشتر مردان بوده است.

در مقاله‌ای در مجله‌ی Review of Development Economics به قلم دکتر محمد رضا فرزانگان، با استفاده از مدل‌سازی، برآورد شده که میانگین کاهش سالیانه امید به زندگی در ایران در سالهای ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۸، برابر با پنج سال بوده است.

در حالی که انقلاب تأثیر متوسطی در بلندمدت بر امید به زندگی داشته، اما بیشترین تأثیر ناشی از خود جنگ بوده است.

در مقاله علل شروع و همچنین ادامه جنگ هم بحث‌ شده است.

تاثیر منفی انقلاب و جنگ بر امید به زندگی، بیشتر از تاثیر تحریم‌های سازمان ملل (تقریبا ۱/۲ تا ۱/۴ سال) و آمریکا (۰/۴ تا ۰/۵ سال) بوده است.

قبلا نشان داده شده بوده است که متوسط کاهش درآمد به نسبت جمعیت در فاصله ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۸، تقریبا سه هزار دلار آمریکا بوده است.

نمودار امید به زندگی در فاصله سالهای ۱۹۷۰ تا ۲۰۱۵ را از اینجا ببینید.

کانال تلگرامی @Scientometric